Het is een zwoele avond, de zon en de horizon ontmoeten elkaar en de dromerige rode gloed die daarbij ontstaat, wordt weerkaatst door de zee. Het enige wat je hoort, zijn je eigen voetstappen en wat meeuwengezang. Heerlijk, zo'n vredige strandwandeling. Tenminste, totdat ik een zandkasteel tegenkom, want dan beginnen mijn ledematen te jeuken als nooit tevoren. Het is groot, mooi en het product van een klein kind, dat er drie uur aan gewerkt heeft. De vredige wandeling verandert dan al snel in een tirade van destructie. Wat in drie uur gebouwd werd met liefde, verandert binnen drie seconden in een onherkenbare afdruk, maatje 46. Gelukkig heb ik nu iets anders gevonden waar ik mijn destrucieve neigingen op kan loslaten: Red Faction: Guerrilla! Als eerste dan het verhaal. Red Faction: Guerrilla is ook wat betreft het verhaal een vervolg op de vorige delen. Het is echter in de vijftig jaar die tussen Red Faction 2 en Guerrilla zat niet helemaal goed gelopen. Want waar je in de vorige delen nog samenwerkte met de Earth Defense Forces (EDF), heeft diezelfde organisatie ditmaal de rol ingenomen als onderdrukker. Je speelt met Alec Mason, een aardbewoner die vol goede moed naar Mars komt om daar een nieuw leven op te bouwen. Dit op aanraden van zijn broer, die hem vertelt over de EDF en over de rebellenbeweging waar hij deel van uitmaakt. In het begin moet Alec daar niks van hebben, maar zodra zijn broer vermoord wordt zint Alec op wraak en sluit hij zich aan bij de rebellen. En daar sta je dan, midden op een onbekende planeet, met je hamertje. De wereld van Mars is opgedeeld in enkele gebieden, elk met een andere functie. Zo heb je gebieden waar de mijnwerkers werken, een militaire basis van de EDF en de hoofdstad van Mars zelf. Red Faction: Guerrilla is een free-roaming game dus in principe kun je gaan en staan waar je wilt. En vanuit die wereld kun je missies voltooien, dit kunnen main-quests zijn, alsmede enkele losstaande rebellenacties. Deze rebellenacties zijn ervoor om het moraal van de mijnwerkers hoog te houden en de macht van de EDF terug te dringen. Zo kun je door middel van het vernietigen van belangrijke EDF gebouwen de EDF zijn grip op het gebied zo laten verzwakken dat de EDF zich zal moeten terugtrekken uit dat gebied. In de demo krijg je een missie voorgeschoteld waarin je een zogenaamde Walker terug moet stelen van de EDF. Dan zijn er vervolgens enkele manieren om het level te doorspelen: je kunt als een Rambo met je gun de weg naar het doel vrijmaken of je kunt via enkele sluiproutes bij de Walker terecht komen. Maar het mooiste is nog wel om gebruik te maken van de mijnen die je in je arsenaal hebt. En zodra je voor de eerste keer een gebouw voorziet van vier mijntjes en deze laat knallen zul je zien waar de kracht van Red Faction: Guerrilla ligt: ultieme destructie! Het gevoel dat je overspoelt zodra je dat, eens zo massieve, gebouw als een kaartenhuis inelkaar ziet zakken door jouw toedoen, is geweldig. En zodra je in de Walker terecht komt wordt het helemaal feest. Niets staat jou nu nog in de weg. Een betonnen muur? Als een heet mes door boter. Met een paar swiepen vliegen de auto's in het rond en EDF soldaten verdwijnen al snel uit het zicht, wat een macht. Wat betreft de ervaring zit het dus wel goed. Echter is het nog maar de vraag of het leuk blijft. Maar we denken dat als de infrastructuur maar gevarieerd genoeg is dat dit wel goed komt. Grafisch gezien is de game goed, maar geen topper. Om al die immense destrucie mogelijk te maken moet er nou eenmaal aan pracht en praal ingeleverd worden. De omgeving zelf is namelijk aardig simpel opgezet, het is een dood, rood, landschap. En de kans bestaat dat dit gaat vervelen, dus ook wat betreft lokaties hopen we op variatie. Ook zie je in de demo enkele wapens (waarvan je de meeste niet kan gebruiken omdat ze unlocked moeten worden) en dit aantal is nog iets magertjes, hopen op een update dus. Want vooral meer soorten explosieven zouden de game waarschijnlijk veel goed doen. Conclusie Hoevaak horen we wel niet van ontwikkelaars dat in hun game 'echt alles kapot kan'? Nou van Volition mogen we deze uitspraak geloven. Red Faction: Guerrilla tilt destructie naar een nieuw niveau en mij bevalt het wel. De omgeving die in de demo zit is ietwat saai, het rode landschap gaat op een tijd zonder twijfel vervelen, dus variatie is een must wil deze game een echte topper worden. Maar de trailers laten al een hoop meer speeltjes zien om de boel aan gort te rammen. Kortweg een titel om in de gaten te houden.