Elke console en handheld, behalve de PSP, heeft wel een game waarin het de bedoeling is knoppen in te drukken wanneer het bijbehorende blokje een balk raakt. In het verleden zijn er games als Amplitude voor de PlayStation 2 uitgekomen waarin dit principe werd toegepast. Maar Guitar Hero maakte van dit genre een standaard door het principe toe te passen op een plastic gitaar. Later kwam Rockband die dit genre naar een hoger niveau bracht door drums en zang te introduceren. Op een handheld mis je deze plastic instrumenten en moet er een oplossing bedacht worden. De vraag of je dit “Guitar Hero-gevoel” wel op een handheld kan krijgen is dan ook de discussie waard. Op de Nintendo DS werd een Guitar-grip geleverd die iets weg had van de plastic gitaar, maar op een PSP is een dergelijke add-on niet mogelijk. Kan Rockband Unplugged dan toch een goede game worden en ons het gevoel geven echt in een Rockband te spelen? Zoals bovengenoemd zit bij Rockband Unplugged geen accessoires die dienst doet als instrument. Toch kan je in Rockband Unplugged net als de consoleversies zowel gitaar, basgitaar, zang en drums spelen. Door op vier verschillende knoppen te drukken speel je de noten die op het scherm naar beneden vallen. De verschillende instrumenten speel je met een systeem wat eerder gezien is bij Amplitude. Elk instrument heeft hierbij zijn eigen notenbalk waar tijdens het spelen tussen gewisseld kan worden. Wanneer je een instrument tijdens een bepaalde tijd foutloos “bespeeld” kan het instrument tijdelijk zelfstandig door en kun je wisselen naar andere instrumenten. Zo ben je een heel nummer bezig met het wisselen tussen de instrumenten en het indrukken van de noten. Dit systeem is prima uitgewerkt op de PSP en voelt na even oefenen helemaal vertrouwt aan. Omdat de noten goed overeenkomen met de toonhoogte en ritmes in de nummers heb je wel het gevoel met de muziek bezig te zijn. Hierdoor ga je je plastic gitaar en drumstel steeds minder missen. Het gevoel een instrument te kunnen spelen ontbreekt echter wel. Wanneer men het spel opstart zie je gelijk dat het een rockband spel is. De menu’s en opties zijn hetzelfde als in de consoleversies. Bovendien is het spel ook op dezelfde manier vormgegeven als Rockband voor de grote apparaten waardoor je echt het idee hebt Rockband te spelen en niet één of andere goedkope Spin-off. Zodra je begint met je Tour kan je je eigen band samenstellen. Elk bandlid kan je een eigen naam geven, het uiterlijk veranderen, een gedragscode meegeven en aankleden. Ook kan je zelf kiezen wat voor gitaren je bandleden dragen of wat voor drums ze gebruiken. Zodra je veel geld hebt zijn deze mogelijkheden eindeloos en is het mogelijk om van een heel braaf persoon een echte rockster te maken. Net als zijn grote broers schiet ook Rockband Unplugged hier niet op te kort. Wanneer je een carrière start heb je net als in Rockband 2 een lijst met steden die je kan bezoeken. In het begin zullen dat er weinig zijn, maar naarmate je in het spel vordert zal je alle grote steden in de wereld bezocht hebben. In deze steden kun je bij een bepaalde club verschillende optredens doen. Deze kunnen variëren van één nummer tot een lijst van zeven nummers. Vaak zijn het voorgeschreven nummers, maar de mogelijkheid zelf je nummers te kiezen kom je ook regelmatig tegen. Wanneer je een optreden hebt voltooid zal je geld en fans krijgen. Met het geld kan je dan weer je bandleden aanpassen en door veel fans te krijgen speel je nieuwe optredens, een manager of spullen vrij. In het spel zitten, verdeeld over alle steden, 41 verschillende nummers. De meeste nummers zijn al bekend door eerdere Rockband of Guitar Hero games. Het zijn echter wel de nummers die populair zijn onder de mensen zodat het een sterke soundtrack is geworden die leuk blijft om te spelen. Mocht je even snel een nummer willen spelen dan zijn de nummers die je geunlockt hebt in de Carrière ook los te spelen bij de quickplay modus waarbij je ook nog eens je eigen highscore kan verbeteren. Wat mij nog het meest verrast heeft is de kwaliteit van de muziek. Behalve dat de soundtrack erg sterk is, komt deze muziek ook nog eens verassend goed uit de PSP. Bij de DS versie van Guitar Hero was de kwaliteit enorm slecht te noemen en waren oordopjes nog niet voldoende om de kwaliteit te verbeteren. De muziek van Rockband komt goed uit de boxen van de PSP en mocht je in de bus willen spelen dan bied de hoofdtelefoon je prachtig geluid wat niet te onderscheiden is van de bekende mp3 bestandjes. Ook de kwaliteit van het beeld is enorm goed het optreden op de achtergrond ziet er strak uit. Details van de artiesten en de achtergrond zijn werkelijk waar prachtig en heb ik zelfs de indruk dat deze game er beter uitziet dan op een console. Ook de menuutjes doen niet onder aan een consoleversie waardoor het aanschouwen van Rockband Unplugged helemaal vertrouwt aan blijft voelen. Het enige wat gemist wordt is de multiplayer. Rockband 1 en 2 waren beide games die het leukst waren in de multiplayer, dus de verwachting was dan ook zeker dat deze game ook over een dergelijke functie gaat beschikken. Helaas moet EA ons daarin teleurstellen door de multiplayer weg te laten. Wel beschikt de game over de mogelijkheid om nummers te downloaden. Gezien de lijst van zijn voorgangers zal dit enorm uitgebreid worden en kan iedereen rocken op zijn favoriete nummers. Conclusie Ondanks dat Rockband het “Guitar Hero-gevoel” niet weet over te brengen, biedt deze game een aparte ervaring die goed uitgewerkt is. Een goed uitgewerkte besturing in combinatie met de mogelijkheid alle instrumenten te bespelen maakt dit spel een uniek plaatje binnen het genre. Het beeld en geluid is werkelijk waar prachtig te noemen en heeft een enorm positieve invloed op de gameplay die het spel biedt. Helaas ontbreekt de multiplayermodus, maar dat wordt weer helemaal goed gemaakt door een scala aan extra nummers die te downloaden zijn. Rockband Unplugged mag dan ook niet gemist worden in de collectie van iedere muziekfreak. Mensen die vol blijven houden dat Rockband of Guitar Hero niet leuk is zonder plastic gitaar zouden deze game zeker een keer moeten proberen.