Vorige maand kregen we al InFamous voor onze kiezen en ditmaal is het aan Prototype de beurt om een frisse wind door het sandbox genre te blazen. De game is in ieder geval geen zandbak voor kleine kinderen, maar is het ook een volwaardige game? Of is het slechts een onafgewerkt prototype? Prototype speelt zich af in New York; niet het New York dat we kennen, maar één waarin een virus is uitgebroken waardoor veel mensen in mutanten zijn veranderd. Jij speelt als Alex Mercer, een doodgewone jongen die op een dag wakker wordt op een operatietafel. Twee wetenschappers staan net op het punt hem open te snijden, maar wanneer hij wakker wordt rennen ze in paniek weg. Alex heeft geen idee wie hij is en wat er met hem gebeurd is, en het is jouw taak om daar achter te komen. Wanneer je vervolgens een kogelregen overleeft kom je er al snel achter dat je geïnfecteerd bent geraakt en daardoor superkrachten hebt. Zo heeft elk nadeel gelukkig zijn voordeel. Alex zijn grootste kracht is shapeshifting. Door iemand eerst te verslinden heb je vervolgens de mogelijkheid om zijn of haar gedaante aan te nemen. Daarnaast kan je verticaal gebouwen op lopen alsof er geen zwaartekracht bestaat, springen als een gemuteerde kikker en gliden (soort van vliegen) als een parachute. Verder heb je nog ontzettend veel wapens en krachten zoals Wolverine achtige handen, een gigantisch zwaard, een grote zweep, of het veranderen van je handen in een hamer. Voor ieder dus wat wils. In het begin van de game krijg je gelijk een voorproefje op wat allemaal mogelijk is waarna je vervolgens alles weer kwijt bent. Wat jammer is dat de besturing niet altijd even optimaal werkt onder andere doordat Alex zo krachtig is. Je slaat lang niet altijd in de richting dat je wilt slaan en je springt vaak genoeg te ver of niet naar de plek waar je wilt komen. Ook duurt het wisselen van krachten veel te lang. Snel even als je bijna dood bent je schild activeren is er niet bij omdat als hij eenmaal geactiveerd is, het waarschijnlijk al te laat is. Gedurende game krijg je langzamerhand steeds meer krachten, en ook dingen als je levensbalk kan je verhogen. Dit doe je door EP in te leveren, wat je krijgt door bijna alles wat je doet, dus door dingen als missies voltooien, vijanden verslaan, helikopters uit de lucht schieten of legerbasissen te infiltreren. Lukt een missie je niet, dan lukt het je na een aantal keer proberen wel omdat je door te spelen inmiddels meer EP hebt verzameld en meer upgrades hebt kunnen kopen. Hoe verder je in de game komt hoe uitgebreider en ook leuker alles eigenlijk wordt. Ook de stad veranderd bijvoorbeeld langzamerhand van een rustige stad in complete chaos met rennende mensen, billboards die op de weg liggen, botsende auto’s en steeds meer geïnfecteerde mensen en mutanten. Dit zou echter nog veel interessanter zijn geweest als de stad er niet zo inspiratieloos zou hebben uitgezien. En dan zijn we gelijk bij een van de grootste minpunten van Prototype aangekomen, het mist een aantrekkelijk sfeertje en een eigen identiteit. Ik ben dan nog nooit in New York geweest, nergens kom je echt een herkenbare of boeiende plek tegen. Alleen Times Square is wat dat betreft de moeite waard. Erboven vliegen met honderden taxi’s en mensen eronder is erg tof, alleen jammer dat alles er zo saai en grijs uitziet. Spring en loop naar het hoogste gebouw in de stad en je zou een mooi uitzicht verwachten, maar het tegengestelde daarvan is waar. Een aantal grijze blokken is simpel gezegd wat je ziet. Daarnaast lijkt het alsof er in totaal maar vijf verschillende auto’s, gebouwen en mensen in New York zijn. Hierdoor heb je niet echt het gevoel dat je met een echte levende wereld te maken hebt. Het verslinden van personages en dus hun gedaante aannemen had ook een stuk leuker geweest als niet het enige verschil steeds zou zijn dat je truitje een andere grijstint heeft. Wat dan weer wel erg positief is aan Prototype is dat het net een rampenfilm lijkt. Er lopen, rennen en rijden vaak ontzettend veel mensen en auto’s over de straten die weer wegvluchten voor geïnfecteerde wezens. Er is dan ook altijd wat te doen als je geen missies aan het spelen bent, en het is eigenlijk ook gewoon het leukst om wat aan te kloten. Rennen door de stad van het ene gebouw naar het andere en verticaal over daken lopen. Vervolgens even je nieuwe krachten uitproberen op een aantal mensen en geïnfecteerde wezens door ze door midden te hakken en de straten te besmeuren met bloed. Of wat dacht je van een tank of helikopter te stelen van het leger om daar de buurt mee onveilig te maken. In het shapeshiften had veel meer ingezeten, maar het is wel mogelijk om hiermee het leger van je af te schudden of zelfs een legerbasis te infiltreren zodat je wat meer vrijheid hebt in missies. Heel veel is mogelijk, en wat dat betreft kunnen games als GTA IV wel wat leren van Prototype als we het over het woord freeroaming hebben. Al moet ik daarbij zeggen dat het in Prototype vaak erop neerkomt dat je zoveel mogelijk kapot maakt, wat nou de variatie niet echt ten goede komt. Als sandbox game is Prototype in ieder geval geen slechte game, het verhaal en de missies stellen helaas niet heel veel voor. Het verhaal en de personages zijn niet echt bijster interessant. Daarnaast bestaan de cutscènes uit de eerste helft van de game voornamelijk uit een vrouw op een laptop, maar dan steeds net iets anders. Heel veel dingen wijzen er gewoon op dat de ontwikkelaar zich vooral heeft gericht op het sandbox gedeelte van de game. Ook de missies zijn wel aardig om te doen, maar niet erg gevarieerd en ze bestaan vaak uit dingen die je ook buiten de missies om kan doen. Dit geldt ook voor de zijmissies, die misschien leuk zijn voor mensen die er van houden hun score telkens te verbeteren. Maar waarschijnlijk keer je al snel terug naar het breinloos slachten van onschuldige burgers en geïnfecteerden. Conclusie Prototype is lang geen perfecte game, visueel is het totaal niet aantrekkelijk, de missies zijn niet bijster interessant en hetzelfde kan je zeggen over de personages en het verhaal. Het freeroaming gedeelte is echter erg leuk, en ben jij dus iemand die in een sandbox game zich nooit bezig houdt met het verhaal maar vooral veel plezier heeft in het aanrichten van zoveel mogelijk chaos dan is dit een game voor jou. Bedenk echter wel dat Prototype geen game is die je maanden zal blijven boeien.