De Nintendo Wii heeft zich vooralsnog niet gemanifesteerd als de console waarop we de mooiste games voorbij zien komen. Natuurlijk wordt de Mario-stijl er prachtig op neergezet, maar zodra de meer realistische games om de hoek komen kijken wordt het muisstil op de Nintendo Wii. De kleine witte doos blijkt simpelweg niet in staat om een fotorealistisch beeld op het scherm te plaatsen. Maar met Colin McRae Dirt 2 zijn er voor de Wii nieuwe ronden en dus hopelijk ook nieuwe kansen. Laat de Wii dan eindelijk zijn grafische pracht en praal zien? De beelden die we hebben gezien in trailers van Dirt 2 waren in ieder geval veelbelovend. De meest realistische beelden kwamen wekelijks voorbij om de kijker warm te draaien voor de racegame van Codemasters. In de praktijk bleken die beelden op de Xbox 360 en Playstation 3 gebaseerd te zijn, wat ons met de vraag achterliet hoe de game op de Nintendo Wii fungeert. Helaas hebben we hieruit een zwaar onbevredigend antwoord gekregen. We zagen een aantal hele mooi beelden van het spel. Dit bleek echter niet ingame te zijn en zodra ik begon met spelen, was ik bang dat ik de verkeerde disc opgestuurd had gekregen. Grafisch laat Dirt 2 op de Wii dus veel te wensen over. Je auto lijkt op een lunchdoos met wielen en heeft een schademodel waarvan ik tranen in de ogen kreeg. Verder zien de omgevingen er ronduit beroerd uit en maakt de hele omgeving praktisch geen impact op je manier van rijden. Als je bijvoorbeeld tegen een cactus aanrijdt, vliegt dat ding weg alsof het vol met lucht zit. Realisme is zeer ver te zoeken in deze game en dat heeft een negatieve invloed. Bovendien is het spel erg simpel. De instapdrempel is erg laag en dat is op zich positief, maar die drempel is wel heel erg laag. Op de hoogste moeilijkheidsgraad reed ik de races nog steeds zeer gemakkelijk uit, terwijl ik toch een zeer onervaren racegamer ben. Dit maakt het spel weinig uitdagend en het is bovendien slecht voor de houdbaarheid van de game, die daardoor simpelweg niet lang speelbaar is. Gelukkig wordt de speelduur verlengd door de challenges, die wat extra uitdaging bieden. Er zijn vijf verschillende challenges, die je op vier verschillende moeilijkheidsgraden kunt spelen. In die challenges moet je bijvoorbeeld over ramps springen en dan zo lang mogelijk in de lucht blijven of zo lang mogelijk een powerslide aanhouden. Mijn favoriet is echter een challenge die ik ken uit de Burnout-serie. Last Man Standing is de naam van die challenge en het gaat erom dat je zolang mogelijk goed blijft racen, want als je een ronde als laatste eindigt, wordt je geëlimineerd. Naast de challenges, kun je een World-tour gaan racen. Hier speel je gaandeweg moeilijkheidsgraden en verschillende locaties en wagens vrij. De locaties en wagens zijn overigens in ruim aantal aanwezig. Er zijn behoorlijk wat plekken waar je kunt racen en het materiaal waarmee dat kan is in grote getale aanwezig. Je kunt ook gewoon snel een race starten of zelf een toernooi opzetten en natuurlijk is er nog een multiplayer aanwezig in de game. Helaas zul je je technieken echter niet online kunnen laten zien, maar gelukkig wel aan je vrienden op de bank. Die zullen de game overigens waarschijnlijk snel oppikken. De besturing is erg simpel en heb je heel snel door. Het gaat er natuurlijk om gas geven af te wisselen met slimme powerslides, maar in de praktijk zal vaak blijken dat je genoeg hebt aan puur gas geven en af en toe een beetje bijsturen. Dat is een gemiste kans, want het maakt de game verschrikkelijk makkelijk. Wat daar ook nog aan bijdraagt, is het feit dat je je auto kan herplaatsen tijdens de race. Als je even denkt verkeerd terecht te komen, kun je je auto laten herplaatsen in het startmenu. Dit is een toevoeging die mijns inziens overbodig lijkt, gezien het gewoon mogelijk moet zijn om je auto uit een lastige situatie te rijden. Daar heb je volgens mij geen sneltoets voor nodig. Ten slotte wil ik nog even melding maken van het verschrikkelijke geluidsgebruik van Dirt 2. Als ik in het zand een powerslide maak, is het net alsof mijn televisie aan het storen is en ik moet zeggen dat dat verschrikkelijk vervelend is. Voor de rest heeft de game niet echt bijzonder aantrekkelijke muziek in zich verwerkt en dat is iets wat tegenwoordig gewoon beter moet. Conclusie: Colin McRae Dirt 2 heeft op de Wii bij mij absoluut geen goede indruk achtergelaten. Grafisch laat de game flink te wensen over en wat betreft de gameplay zit het geheel slecht in elkaar. Tel daar een verschrikkelijk geluid bij op en het fiasco is compleet. Oké, dat is misschien niet helemaal eerlijk. De challenges zijn leuk om te spelen en het racen op zich is wel leuk, maar dat leuke gevoel duurt niet bijster lang. Wat wel een voordeel is, is dat de instapdrempel laag ligt, maar daar zit aanvast dat die ook erg laag blijft en dat is weer erg jammer.