Na vele jaren wachten is er eindelijk de langverwachte opvolger van Operation Flashpoint: Cold War Crisis (2001). Het nieuwe spel is een tactische oorlogshooter waarin de spanning, ervaring en adrenaline van een echte oorlog naar voren komt. Dragon Rising vertelt het verhaal van een bezet Russisch eiland “Skira”. Door de invasie van de Chinese oorlogstroepen, de zogenaamde PLA, vraagt Rusland de hulp aan de Amerikanen om het eiland terug in handen te krijgen. In ruil krijgt Amerika een lucratieve deal voor het inwinnen van de overvloedige oliegrondstoffen op Skira. De makers van de game beloofde op voorhand een spectaculair oorlogspel met een dosis realisme gehalte. Het genre van het spel is een tactisch schietspel op een virtueel oorlogsslagveld van 220 km². Door de open wereld spelmodus heeft iedere speler de vrijheid om een aanval of verdedigingsformatie zelf te coördineren. Elke voertuig dat men tegenkomt kan gebruikt worden in de veelzijdige missies. Dragon Rising is zeer verschillend van de meeste shooters zoals on-rails en run-and-gun shooter. De bedoeling van het spel is de spelers de vrijheid te geven om met militaire crisissituaties om te gaan. Daarbij krijgt men onder andere een squad ter beschikking, een diversiteit aan wapens, artillerie ondersteuning, militaire voertuigen en een degelijke uitrusting ter vergelijking met de hedendaagse strijdmacht. Als speler neem je dus de commando-functie over van een eenheid uit de US Marines of Special Forces Operatives. Naast jouw eigen personage dien je over de drie andere squad-leden de leiding te nemen. Het is de bedoeling dat je doordacht te werk gaat bij het coördineren. Het is tactisch gezien niet slim om je medicijnman op te offeren tijdens een aanval. Naast een medicijnman heb je ook nog te beschikking over een gewone soldaat en een AT soldaat met een anti-tank wapen. Via de “command view” (R1) kan je via een radiaal menu opdrachten en instructies geven aan je team genoten zoals het doorspelen van formaties, posities en/of een order geven voor dekkingsvuur. Door de open wereld kan je een aanval inzetten vanuit elke richting, maar je moet wel zorgen dat je de objecten en checkpoints netjes haalt. De hele campagne bestaat uit dertien missies die je gemakkelijk in een tiental uurtjes uitspeelt. Bij het begin van de missies krijg je een korte inleiding over de inhoud van de missie, de hoofddoelen en de subdoelen. Daarbij is er ook nog een mogelijkheid om in multiplayer een campagne in co-op uit te spelen met drie andere online spelers. Naast deze functie bestaat er ook de gewone multiplayer, waarbij men via de console online met acht andere spelers kan spelen, terwijl dit voor de PC versie maar liefst 32 spelers kan tellen. De uitwerking van de Artificial intelligence (AI) heeft me in positieve zin verbaasd. De tegenstanders zijn veel slimmer geworden, eenmaal ze je opmerken proberen ze je tactisch in te sluiten. Ook zijn ze al schietend veel doeltreffender. Meestal is een kogel al genoeg om je uit te schakelen. Soms heb je het geluk dat je geraakt wordt in het been, dan wordt jouw gezichtsbeeld even wazig en hoor je jezelf zwaar ademhalen. Via wat oplapwerk kan je al hinkend de missie uitspelen of je doet natuurlijk een beroep op de medicijman van je team. De tegenstanders zijn niet zo gemakkelijk te elimineren zoals oorspronkelijk gedacht. Veel heeft te maken met waar je precies de tegenstander raakt, een kogel zal meestal niet volstaan. Je moet ook tegelijkertijd ervoor zorgen dat je teamleden in leven blijven, want alleen de missie voortzetten is een doodvonnis. De besturing van de Playstation 3 zit goed. In het begin is het even zoeken naar de commando’s maar dat went al snel. Alleen het selecteren van een ander wapen zou eigenlijk sneller moeten. Zoals al eerder gezegd zit de gameplay anders in elkaar dan we gewoonlijk gewend zijn. Het niveau ligt een stuk hoger dan bijvoorbeeld Call of Duty waarbij je al schietend de boel op stelten zet. Het spel ligt eerder in de lijn van ArmA of Delta Force. De moeilijkheidsgraad van dit spel ligt vooral bij de tactische aanpak bij elke missie en het coördineren van je aanvalslinie. Daarom is volgens mij de game niet voor iedereen even toegankelijk. Een soort van trainingsmissie zou dit probleem al verhelpen. Het ligt ergens tussen de hardcore en de iets wat meer casual shooters in. Een spijtige zaak van de game is dat je weinig gebruik kan maken van het besturen van een militairvoertuig, want eigenlijk kom je zelden een hummer-jeep of een helikopter tegen. Wat me eigenlijk een beetje ergert is het automatisch saven van de game. Je steekt bijvoorbeeld een heel oppervlakte over, schakelt wat militaire eenheden uit, maar je haalt juist het checkpoint niet. Helaas moet je dan van ver terug opnieuw beginnen. Grafisch ziet het spel er dik in orde uit. De details zien er zeer zorgvuldig uitgewerkt uit, zoals de detaillering van uitrusting en wapens. Dit draagt zeker bij tot het realistisch niveau van de game. De omgeving wordt visueel goed in beeld gebracht met oog voor detail. Het geluid en de effecten zijn zorgvuldig uitgewerkt en dragen bij tot het realisme gehalte van de game. Conclusie Het staat ongetwijfeld vast dat Dragon Rising een zeer geschikte opvolger is van de voorgaande versie. Zoals de makers van de game hadden beloofd, is het een zeer realistisch oorlogspel geworden. Gamers zullen verbaasd worden door het verbluffend realisme met een ongekende mate van detaillering, de vrijheid van een open wereld en de oorlogservaring zoals in het echt. Volgens mij zal het heel wat tactische shooter-fans bekoren. Dus halen die handel bij jouw favoriete gameshop!