Het eerste waar ik aan moest denken bij het zien van de Dracula Trilogy was het spel Castlevania. Het is gewoonweg heerlijk hoe die nostalgie mijn hart met vreugde en blijdschap vervulde. Heel eventjes word ik weer overmand door speelzucht en nieuwsgierigheid, omwille van een spel dat boordevol met creaturen zit die de aarde bewonen sinds het begin der tijden. Spirituelen spreken over Nosferatus en wij hebben het over vampieren. Maar één in het bijzonder weet ons al jaren te fascineren. We hebben het over Dracula, die met zijn charmes en scherpe hoektanden ieders slaapkamer onveilig maakt. Iceberg Interactive pakte uit met een trilogy die terugkeert naar Dracula’s oorsprong en die inmiddels velen nauw aan het hart ligt. Maar is deze game dan echt zo goed? Deze vraag en vele anderen zullen in deze review beantwoord worden. Misschien is het volgende wel een leuk weetje voor alle aanhangers van deze donkere prins. Het verhaal van Dracula is een oud verhaal dat zich in 1431 afspeeld. De toenmalige graaf, Vlad III, heerser van Roemenië, werd later verdreven door zijn eigen volk. Deze graaf werd “Tepes” of “Dracula” genoemd en werd door velen gevreesd. Tot op heden is de exacte betekenis van deze twee namen echter onbekend. Maar er zijn wel vermoedens. Sommigen beweren dat de bijnaam ”Dracula” van het Latijnse “Draco” afstamd, wat draak oftewel duivel betekent. Ook is er het woord “Draculea“ dat zoon van de duivel of draak betekent. Tenslotte is er nog de bijnaam “Tepes”, die hij kreeg na het folteren en vermoorden van 1000 Turkse krijgsheren. Het eerste deel draagt de titel Dracula Ressurection en vertelt het verhaal van Jonathan Harker. Deze moet Mina weten te redden van de bloeddorstige Dracula maar daarvoor heeft hij eerst de Dragon’s Rings nodig. Deze zoektocht wordt echter bemoeilijkt door vrouwelijke vampieren, die als het ware “bloedmooi“ zijn. Het tweede deel uit deze bloedstollende DVD-collectie heet The Last Resurrection. Hier wordt het hoofdpersonage geconfronteerd met Dracula’s verrijzenis. Een aantal feiten en gebeurtenissen doen Jonathan vermoeden dat de macabere prins in London vertoeft. Ook hier moet men de mensheid van de ondergang behoeden. Het derde en laatste deel is een geweldige afsluiter van deze trilogie. Dracula 3: Path of the Dragon volgt het verhaal van broeder Arno die een Transylvaans klooster bezoekt. Daarme stort hij zich, zonder het te weten, in de wereld van Dracula. Nu rijst er nog de vraag wat ik van het spel vond. Om eerlijk te zijn wist deze game me absoluut niet te bekoren. De omgevingen zagen er saai, somber en kaal uit. De personages leken wel levenloze poppen, compleet gespaard van enige emotie. Dan is er nog het personage Dracula. Hij staat symboliek voor alles dat gemeen en bedorven is. Een man die speelt met de dood, maar flirt met de dames. Gracieus en tegelijk gevaarlijk. Het horen van zijn stem en het zien van zijn gezicht hoort paniek op te roepen, maar dat was helemaal niet het geval. Zijn grote voorhoofd en schrale ogen waren eerder lachwekkend. Tenslotte is er het hoofdpersonage, Jonathan Harker. Deze zag er wel keurig en netjes uit, maar miste enige acte de présence. Dit werd volledig ontnomen door het muispijltje dat men doorheen het spel ziet. Bovendien hoort er tussen de gamer en het hoofdpersonage een zekere band te zijn en deze was eerlijk gezegd zoek. Zonder band kan de gamer zich niet inleven en zonder inleving is er geen spanning. De gameplay daaraantegen is behoorlijk. Om het spel tot een goed einde te brengen, moet men over een flinke dosis geduld en intelligentie beschikken. De puzzels zijn soms te langdradig maar vormen in ieder geval een uitdaging. Verder lijkt het spel in alles ondermaats te scoren, behalve wat de soundtrack betreft . Bij het horen van deze symfonie, blijft de angst een hele tijd nazinderen. Dit is een uitstekende voorbeeld van hoe een griezelig spel hoort te klinken. Men moet dit beschouwen als een combinatie van melancholie en wanhoop, wat het spel meer diepgang biedt. Conclusie Deze game zal ik niet snel opnieuw vastnemen. Er zijn zoveel andere leuke Dracula games waarbij deze in het niet valt. Zo moet ik denken aan games zoals: Sanitarium, Amber: Journeys Beyond, Castlevania en The Beast Within. De graphics zien er niet echt uit en de gameplay kan dit niet goedmaken. Bovendien lijkt het spel helemaal niets op Bram Stoker's Dracula. Kortom, mensen die echt willen griezelen kunnen beter de film huren en het spel laten voor wat het is.