‘Woo-hoo, here we go!’ Deze kreet zul je vaak genoeg horen als je een Mario-game, en dus ook Super Mario Galaxy 2, aan het spelen bent. Nintendo was na het eerste deel nog lang niet klaar, want er was nog een hele waslijst met ideeën, volgens de grote game-designer Shigeru Miyamoto. Yoshi, nieuwe power-ups, gloednieuwe levels en eindbazen, Nintendo heeft er flink wat in gestopt. Is Mario’s tweede avontuur in de ruimte opnieuw een prachtige belevenis of valt het ‘woo-hoo!’-gehalte nu wel een beetje tegen? Daar hebben we hem weer hoor, dat dikke mannetje dat constant rondspringt en vuurballen schiet. Voor de tweede maal moet Mario de ruimte in om zijn geliefde princes te redden van zijn aartsrivaal, Bowser. Het groene draak is deze keer wel een tikkeltje groter dan anders. In één hand kan hij Peach in zijn hand houden, dus als Mario niet oppast, wordt hij zo vermorzeld. Waar in Super Mario Galaxy het verhaal er niet toe deed, is het ‘verhaal’ in het tweede deel nóg directer. Na een korte introductie stompt Bowser even het hele dorpje voor Peach’s kasteel kapot, heeft vervolgens een kleine woordenwisseling met Mario, en gaat er dan vandoor met de prinses. Hierna kun je al gelijk van start met de game en de zoektocht naar de eerste Power Star. Nadat je je eerste ster hebt bemachtigd, keer je terug op een verwoest uitziende planeet. Hier is je eerste ontmoeting met de leider van het Luma-volk, de pratende sterren die Mario helpen door zijn avonturen. Met de kracht van je eerste Power Star en de hulp van de Luma’s, wordt de planeet omgebouwd tot een ware ruimteschip. En niet zomaar eentje, maar een schip in de vorm van Mario’s hoofd. ‘Starship Mario’ is je thuisbasis en dient als een speeltuintje voor Mario. Vrienden die je gedurende de game tegenkomt en bepaalde items die je gebruikt hebt in levels, keren terug op het ruimteschip. Het ruimteship dient niet als overkoepelende wereld, wat wel in het eerste deel het geval was. Nintendo heeft nu gekozen voor een wereldkaart, die vergelijkbaar is met die uit eerdere Mario-games, zoals Super Mario Bros. 3. De reden volgens Nintendo hiervoor, is dat dit veel gemakkelijker gaat en directer is. Het tempo van de game neemt hierdoor vrijwel nooit af en je zit bijna altijd in de actie. De wereldkaart is heel simpel, maar toch doeltreffend en dus een zeer goede keuze van de ontwikkelaar. Nu naar de echte gameplay. Alle moves die Mario kende zijn er natuurlijk ook weer in dit deel. Daarnaast is Yoshi’s ook van de partij in sommige ‘galaxies’, en het groene beestje is een welkome toevoeging. Yoshi heeft de mogelijkheid vijanden op te eten en kan sneller rennen en verder springen dan Mario. De dino kan zich ook met zijn tong aan bepaalde punten vastgrijpen, om zo hele kloven te overbruggen. Yoshi is er niet al te vaak, maar als hij er is, voegt het zeker wat toe. Er zijn meer levels in Super Mario Galaxy 2, vanwege het feit dat er ook minder sterren in een level te verdienen zijn. Dat wil nog niet zeggen dat de werelden kleiner zijn, integendeel. Aan sommige galaxies lijkt soms geen einde te komen, alhoewel er ook wel vrij kleine tussen zitten, waar je maar enkele minuten voor nodig hebt. Je hebt ook vrijwel nooit het gevoel dat je een saai level aan het spelen bent, omdat er nog zo nodig ergens een Power Star in een wereld gepropt moest worden. In bijna elk geval speel je een level dat om het idee van een Power Star gebouwd is, en niet andersom. Super Mario Galaxy 2 bevat ook wat meer 2D-levels, die met het spelen van de zwaartekracht altijd voor een glimlach zorgen tijdens het spelen. Andere levels zullen je ook een belletje doen rinkelen, aangezien het settings bevatten uit eerdere Mario-games. Zo zit er een behoorlijke strandlevel in de game, die verwijst naar Sunshine. Ook kun je weer voor één keertje razendsnel een glijbaan met verschillende obstakels afrazen, wat je in Super Mario 64 ook al een keer hebt gedaan. Ook in Super Mario Galaxy 2 zullen verschillende kometen langs de werelden razen. Deze zullen pas voorbij komen, als je de zogenaamde ‘Comet Medals’ in een wereld hebt behaald. In elk level bevindt er zich eentje, en deze zijn vaak niet bepaald makkelijk te bereiken. Zodra een komeet langs een level raast, worden bepaalde aspecten in een level veranderd. Je krijgt bijvoorbeeld de taak binnen een bepaald tijdslimiet een level te voltooien of je krijgt opeens te maken met uit het niets verschijnende donkere klonen van Mario, die de loodgieter achtervolgen om hem pijn te doen. De kometen zorgen voor een extra uitdaging in de game, die sowieso een stukje moeilijker is dan zijn voorganger. Aan eindbazen natuurlijk geen gebrek, en ik heb het gevoel dat het er een stuk meer zijn dan in het eerste deel. Rond de twintig eindbazen zul je, als je de hele game doorloopt, tegenkomen en er zitten zeker een paar pittige tussen. Het ‘spring drie keer op iemands hoofd om hem te verslaan’-geval kom je ook zeker niet altijd tegen bij een eindbaas. Sommige bazen zijn immens groot en een groot plezier om te verslaan. Één van die bazen, is Mario’s aartsrivaal Bowser. Met de energie van de zogenaamde ‘Grand Stars’, is Bowser gegroeid tot een immens beest, ter grootte van een planeet. De gevechten die je met hem zult houden zijn vermakelijk, maar helaas wel vrij makkelijk. Je zult hem ook elke keer volgens hetzelfde principe moeten verslaan. Net als in New Super Mario Bros. Wii, heeft Nintendo opnieuw voor de mensen die wat minder talent hebben in gamen gedacht. Als iemand in een bepaald level een aantal keer dood gaat, kan hij of zij hulp krijgen door middel van een ‘Cosmic Guide’. De game wordt op de moeilijke punten als het ware voor je gespeeld en je kan op elk gewenst moment ingrijpen om zelf verder te spelen. Je zult het dan wel helaas doen met een schamele bronzen ster, en niet zo’n mooie goudkleurige. Ook diverse hintborden kom je tegen in enkele levels, die tonen hoe je bepaalde stukken in een level moet uitspelen. Allemaal leuk en aardig is dit wel, maar uiteindelijk heeft de echte gamer dit niet nodig en speelt deze het avontuur gewoon zonder hulp. Naast Yoshi, is er ook weer een berg aan nieuwe power-ups. De mooiste nieuwkomer voor mij was Cloud Mario, waarmee Mario elke keer als hij draait in de lucht een wolkenplatformje tevoorschijn haalt. Daarnaast heeft Mario ook nog een drillboor tot zijn beschikking en kan hij in bepaalde levels in een rollende steen veranderen, waarmee hij over iedereen heen kan walsen. Nintendo is één van de weinige ontwikkelaars die met zulke toevoegingen ook geniale gameplay-elementen weet te creëren. Voor Yoshi is er natuurlijk ook nog wat. Verschillende fruiten kom je tegen, met elk een speciaal effect. Zo kan Yoshi na een hap van een blauw stukje fruit in een ballon veranderen om hoger gelegen gebieden te bereiken of je gebruikt Yoshi als een zaklamp om er voor te zorgen dat je niet van de afgrond flikkert. Allemaal leuke power-ups, die ook uitstekend toegepast worden in de game. Naast de nieuwe power-ups, zijn ook alle oude power-ups in minimaal één level aanwezig. Super Mario Galaxy 2 is qua uiterlijk bijna precies hetzelfde als zijn voorganger. Is dat erg? Natuurlijk niet, Super Mario Galaxy zag er twee-en-een-half jaar geleden werkelijk prachtig uit en nu nog steeds. De orchestrale composities, die hun debuut maakten bij Super Mario Galaxy, zul je ook in deze game horen en daarnaast zijn er ook zeer veel remixes van deuntjes uit oudere Mario-games. Bijna allemaal zijn ze prachtig om te beluisteren en sommige hebben dan ook een flink nostaligische waarde. Is de game net zo groot als Super Mario Galaxy? Als je Bowser voor de laatste maal verslagen hebt, ben je waarschijnlijk zo’n tien uur bezig geweest, een niet al te lange tijd. Je hebt dan echter nog maar 70 sterren verzameld, terwijl er in totaal meer dan 240 te verkrijgen zijn. Ook zal er na het verslaan van Bowser een hele nieuwe wereld met galaxies verschijnen, waarvan de levels vaak het uiterste vragen van degene die aan het spelen is. Het zal dus nog een aardige klus worden voor de completionisten onder ons om de game volledig uit te spelen.

Conclusie

Een game als Super Mario Galaxy overtreffen lijkt een niet al te makkelijke opgave, maar Nintendo heeft het hem weer geflikt. De game is grootser, mede door Yoshi en de nieuwe power-ups. De levels zijn een genot om te doorspelen. De achtergronddeuntjes zijn prachtig om te luisteren en de remixes van deuntjes uit de 2D-Mario’s brengen een groot gevoel van nostalgie aan de game. Uiteindelijk is geen één game perfect en zou je op deze game ook wat aan kunnen merken. Zo heb je de geringe probleempjes die zich slechts heel zelden voordoen met de camera en het feit dat je levens weer teruggebracht worden naar vier als je de game opnieuw opstart. Dit doet echter vrijwel niets af van de game, wat gewoon een must-have is voor iedere Wii-bezitter.

Giel's impressie

Super Mario Galaxy 2 is weer een pareltje voor de Wii. De gameplay staat nog altijd als een huis en schotelt je een ervaring voor die moeilijk te evenaren is binnen het genre. Er zit ontzettend veel variatie in de verschillende mogelijkheden van Mario en de werelden, zodat het altijd als een fris en uitdagend avontuur aanvoelt. Een klein persoonlijk smetje zijn voor mij nog steeds het verliezen van levens als je stopt met spelen. De conclusie mag dan ook duidelijk zijn: als je heel veel waar voor je geld zoekt en graag in kleurrijke werelden rondreist, dan is deze game blind aan te schaffen.