Toen ik Transformers: War For Cybertron op mijn bureau kreeg, had ik er op voorhand al een slecht gevoel bij. De vorige twee Transformers waren totaal ruk en mijn vrees was dat dit ook het gevoel was bij deze game. Na het spelen van de game waren deze twijfels echter totaal weggenomen, want deze Transformers is het waard om deze naam te dragen.

De ontwikkelaar, High Moon Studios, heeft niet alleen naar de films gekeken, maar ook duidelijk naar de serie. Zo zullen er enkele minder bekende Decepticons en Autobots in de game voorkomen. Maar, zoals eigenlijk ook wel te verwachten, krijg je ook de kans om met enkele zeer bekende helemaal los te gaan, zoals Optimus Prime, Megatron, Starscream en nog vele andere. Ook in dit deel van de serie is er weer een oorlog aan de gang tussen de Decepticons en de Autobots. De Decepticons, onder leiding van Megatron, willen een zwart goedje genaamd Dark Energon bemachtigen. Maar standaard voor de Decepticons is dat alles wat zij doen dood en verderf zaait, en zo ook dus dit zwarte goedje.

In de game kan je twee verschillende campaigns spelen, één voor de Decepticons en één voor de Autobots. Chronologisch gezien kan je beter eerst de Decepticon campaign spelen en daarna pas die van de Autobots. Maar je bent geheel vrij in te gaan en staan waar je wilt. Zo had ik eerst de Autobot campaign uitgespeeld en daarna pas de Decepticon campaign. Het verhaal en design van de singleplayer zijn best aardig, maar op één punt is High Moon Studios volledig de fout in gegaan. De artificiële intelligentie (ook wel gewoon A.I. genoemd) is zeer ondermaats en vaak genoeg zul je vijanden en vrienden erop betrappen dat ze niks doen. Een ander groot gemis is een coversysteem. Vaak genoeg heb ik gehad dat ik achter een object stond dat net te klein was voor mij om achter te schuilen, maar perfect zou zijn geweest als je kon coveren. Dit is eigenlijk de hele singleplayer door te merken dat sommige objecten dé perfecte plek zou zijn geweest om achter te schuilen. Hierdoor krijg je het gevoel dat High Moon Studios een coversysteem had gemaakt, de levels daarvoor ook had aangepast, maar uiteindelijk toch maar het coversysteem eruit heeft gehaald. In de singleplayer doe je eigenlijk niks anders dan schieten. Af en toe moet je even ergens op springen of transformeren (hier later meer over) en vervolgens ergens heen rijden, maar meer zal het niet zijn. Als je constant aan het schieten bent, wat is er dan hinderlijker om om de 10 seconden te moeten herladen of om de minuut geen munitie hebt. Ja, dan heb je een groot probleem. Dit zijn dan ook twee minpunten aan de singleplayer. Deze game moet het hebben van zijn snelle actie, maar als je steeds moet herladen of moet gaan zoeken naar munitie dozen, dan haalt dat het tempo ontzettend uit de game. Volgens mij gaat dit ook nooit opgelost worden.

Een goed iets aan de singleplayer (en uiteraard ook de hele game) is het transformeren van je personage. Door een simpele klik op R3 van je PlayStation 3 controller transformeert je personage naar zijn andere vorm. Er zijn enkele varianten zoals de Tank, de Truck en het Vliegtuig. De controls voor de Tank en Truck werken erg soepel. Als je bijvoorbeeld de Truck class hebt rijd je op volle snelheid naar een vijand toe, transformeert uit, geeft hem een volle kaakslag met je melee attack, transformeert weer in en rijd weer verder. Dit heb ik zowel online als offline wel tientallen keren gedaan en het blijft gewoon vet om te doen. Voor het vliegtuig vond ik de besturing iets minder. Aan de ene kant als je stil hangt wil je gewoon richten door omhoog of omlaag te mikken, maar tijdens het vliegen wil ik juist weer dat dat is omgedraaid. Dit kan je helaas niet aanpassen en stoort mij zeer erg omdat dat simpelweg een erg fijne besturing zou zijn. Echter, met het Vliegtuig heb je een enorme vrijheid om door het hele level te vliegen, wat je weer niet hebt met de Tank en Truck. We hebben het nu voornamelijk over de singleplayer gehad, maar deze game komt volledig tot zijn recht in de multiplayer. Wat is er leuker dan andere Transformers tot schroot te knallen met je eigen gepimpte Decepticon of Autobot met een rijke keus aan wapens, vaardigheden en upgrades. Je hebt de keus uit ruim 15 wapens, 12 vaardigheden en 24 upgrades. Wel is er volgens mij wat onbalans qua classes. Zo koos ik liever voor de Tank of Truck class, omdat die simpelweg sterker zijn. De Scout en Scientist class waren naar mijn mening minder sterk, maar dat kan ook komen omdat ik daar niet heel veel mee heb gespeeld en dus niet zoveel ervaring daarmee had. Maar had ik bijvoorbeeld wel een Tank gedood met mijn Scout class, dan was ik behoorlijk trots op mezelf. Natuurlijk zijn er de standaard Deathmatch, Team Deathmatch en Conquest modes, maar je hebt ook nog enkele varianten zoals de Countdown to Extinction mode, hierin plaats je bommen in de vijandelijke basis, in Power Struggle draait het om controle over de Power Node en in de gelijknamige modus moet de Code of Power naar de juiste plek gebracht worden. Wel merkte ik dat vooral de standaard modes veel werden gespeeld en de andere niet tot nauwelijks. Dat is erg jammer, want het zijn zeker vermakelijke gamemodes om te spelen. Naast deze ijzersterke multiplayer kan je ook nog Escalation spelen, de Transformers-versie van Call of Duty’s Nazi Zombies. Hordes vijanden mogen weer van het slagveld geveegd worden, terwijl je strategisch omgaat met je vergaarde punten door bijvoorbeeld deuren wel of niet te openen.

Transformers: War for Cybertron is totaal geen lelijk eendje qua graphics en geluid. Oké, hier en daar zijn wat low textures en is Cybertron soms eentonig door al het metaal, maar de animaties, de omgevingen, alles ziet er zeer gelikt uit. Ook de voice acting is sterk en verdient een dikke plus.

Conclusie

Transformers: War for Cybertron is een zeer goede game als je de singleplayer buiten beschouwing laat. De singleplayer is namelijk niet van zulk hoge kwaliteit als de multiplayer, wat een gemis is. Het verhaal is best aardig maar niet baanbrekend, de A.I. is niet om van over naar huis te schrijven en het zoeken naar munitie dozen en het steeds moeten herladen verlagen het tempo van de game dusdanig dat het zelfs storend gaat worden. Ook merkte ik af en toe dat het design van de levels wel verdacht veel aantoont dat de game origineel een coversysteem had, maar dat er later uit is gehaald. De multiplayer echter verdient een dikke pluim. Je hebt genoeg wapens, vaardigheden en upgrades om uit te kiezen en de gamemodes zijn zeer leuk om te spelen. Jammer is wel dat ze weinig worden gespeeld. Echter merkte ik wel wat onbalans in de multiplayer met de Scout en Scientist class, omdat die gewoon een stuk zwakker zijn qua armor, melee attack etc. Het transformeren werkt ook als een trein en de animaties hiervan zien er gelikt uit. De rest van de game is gedetailleerd met hier en daar wat low textures. Ook de voice acting is goed te noemen.