Onlangs had ik de gelegenheid om Sonic & Sega All Stars Racing te spelen. Aangezien Mario Kart zo populair is vind ik dat deze game ook wel een kans verdient. Maar verdient hij zo’n kans dat hij ook een plaatsje in mijn collectie waard is zodat ik de game alle dagen kan spelen als ik er zin in heb? Je komt het in deze review te weten. Mario Kart levert bij elke titel een goede game af. Je krijgt altijd wat je verwacht. En een extra pluspunt (zie Mario Kart Wii) is dat er bij een nieuwe titel nieuwigheden zijn zoals de combinatie van allerlei voertuigen (soorten karts, soorten motorfietsen) en dat je 32 circuits ter beschikking hebt. Niet veel racegames die dat kunnen voorleggen. En de succesformule die deze game biedt blijkt nog lang niet uitgestorven. Integendeel, het geeft een meerwaarde aan het racen en het zorgt ervoor dat je de game zeker niet snel beu geraakt. Nu is Sonic er om een poging te doen om Mario Kart van de troon te stoten. Sonic The Hedgehog zag het levenslicht in 1991 op de Sega Megadrive en heeft sindsdien vele games afgeleverd. Vooral de eerste vond ik leuk, met de toen typische stijl à la Super Mario. Sonic was in mijn ogen zeker geen kopie maar een goed antwoord van Sega om ook een mascotte in het leven te roepen die voor geweldige avonturengames kon zorgen. Sonic & Mario hebben ook bewezen dat ze kunnen samenwerken (omtrent games waarin de Olympische Spelen centraal staan) Een samenwerking die goed ontvangen werd door het grote publiek. Maar ergens zijn ze toch een beetje “vijanden”. Nu is dus de vraag wat Sonic & Sega All Stars Racing kan bieden… Let the game begin… Ik ben nieuwsgierig. De game draait uiteraard rond Sonic maar uiteraard zijn er ook andere figuren van Sega die opdraven voor de races. De sfeer is typisch voor Sonic & Sega (De graphics, de tekenstijl, de omgevingen). Je ziet direct de overeenkomst met Mario Kart. Iedereen maakt automatisch die vergelijking of je Mario Kart nu ooit gespeeld hebt of niet. De reputatie van de game is alom bekend. Wat de figuurtjes betreft, is mijn favoriet Sonic. De rest vind ik algemeen gezien nogal eentonig en sommigen zijn eerder onbekend (uit lang vervlogen tijden van Sega). En sommigen passen echt niet bij de deelnemers qua looks m.a.w. ze horen thuis in andere games. Een paar voorbeelden van de beschikbare figuurtjes zijn Dr. Eggman, Tails, Aiai en Amy Rose… De game die ik gespeeld heb is de Wii-versie. Maar deze titel is ook beschikbaar op de overige consoles en de PC. De ontwikkelaars willen met elke versie iets unieks aanbieden (maar de pc-versie zou jammer genoeg niet over een eigen extraatje beschikken). Toch een bewijs dat Sega vooral veel verwacht van de console gamers. En eerlijk gezegd vind ik deze titel ook geen echte PC-game. Het genre is daarvoor te veel gericht naar de consolemarkt. Met de Xbox 360-versie zou het mogelijk zijn om met Banjo & Kazooie te racen, je kan extra parcours verkrijgen met de DS-versie en de Wii biedt dan weer naar trouwe gewoonte de mogelijkheid om ook met je eigen Mii-personage te racen. Of er met de PS3-versie ook kan geracet worden met Banjo & Kazooie weet ik spijtig genoeg niet. De circuits liggen in de lijn van Mario Kart en bieden dezelfde uitdagingen en dezelfde stijl. De startopstelling vind ik bij Mario Kart veel realistischer. Soms lijkt het hier of iedereen met een raket aan de start staat en zo snel mogelijk naar de ruimte moet gaan vliegen. Je racet hier met 8 deelnemers (bij Mario Kart met 12) en ik vind 12 echt al het minimum. Het startveld is jammer genoeg te bescheiden. Maar uiteraard zijn er net zoals bij Mario Kart meer dan die 8 figuurtjes waaruit je kan kiezen. De gameplay is hetzelfde als bij Mario Kart. Qua wapens is er niet veel verschil met Mario Kart. Er kan gebruik gemaakt worden van bv. een bokshandschoen, een raket, een torpedo, een mogelijkheid tot supersnel inhalen als je ver achterligt, mijnen). Er is ook de confusion star die ervoor zorgt dat het hele raceveld even totaal verwart moet verder racen. Je hebt verschillende spelopties: je racet een grand prix, je doet een time trail of je doet één van de 60-tal missies (leuke toevoeging). De races bestaan net zoals in Mario Kart uit toernooien van elk 4 races. En je kunt ze allemaal 3 keer veroveren (want er zijn 3 moeilijkheidsgraden: Beginner, Advanced en Expert). De optie “test drive” waar je kennismaakt met de gameplay vind ik eerder overbodig. Je wil immers toch direct overgaan tot de actie? Wat de overige opties betreft kan ik je garanderen dat er voldoende raceplezier aanwezig is zoals het een goede race game betaamt. Maar ik geef toch de voorkeur aan de missies. Doorheen die 60-tal missies moet je erin slagen een zo hoog mogelijke ranking te behalen. Het gaat meestal om korte missies die zeker een meerwaarde geven aan de game. Het is namelijk een pluspunt dat er nog een andere optie is dan het traditionele racen. Ook Mario Kart heeft dit in de vorm van het racen met ballonnen en munten. Maar dan heb je in deze game daarin wel veel meer variëteit. (zoals schieten op doel, verzamelen van ringen, een voorligger verslaan, het uit de weg ruimen van robots enz.) Uiteraard beschikt de game over een online Multi player-mode waarin je kan spelen tegen wie dan ook. Zeker race games hebben deze toevoeging in deze moderne tijden nodig omdat dit de levensduur van een race game aanzienlijk verlengt.

Conclusie

Wie de gelegenheid niet heeft tot het spelen van Mario Kart kan deze game zeker een kans geven want je maakt wel kennis met dezelfde stijl en het pluspunt is dat je hem ook op andere consoles kunt spelen buiten de Wii. Dus gamers kunnen met deze titel zeker een vermakelijke titel in huis halen. Maar wie een Wii in zijn bezit heeft kan best blijven zweren bij “Mario Kart”. De topper in het genre dat de game bovendien zelf gecreëerd heeft! En ondanks dat sommige figuurtjes niet helemaal in dit verhaal passen zorgt Sega wel voor een nostalgisch gevoel.