Metroid mag dan niet zo groot zijn als de Mario- en Zelda-franchises van Nintendo, het heeft toch een aardige geschiedenis opgebouwd. In het NES-tijdperk mochten we Metroid verwelkomen, die toentertijd voor een aardig aangename verrassing zorgde op het gebied van vrijheid in games. Na Super Metroid en enkele games voor de Game Boy en GBA, kwam de Prime-serie aan het licht. Retro Studios bracht de serie een andere richting op, door first person shooters in het Metroid-universum te maken. Ook dit bleek een groot succes, maar na drie games en een spin-off op de DS, blijkt de koek daarvoor nu echt op. Other M keert qua gameplay deels terug naar de eerste games uit de franchise, maar er wordt door Nintendo voor het eerst ook geprobeerd een filmische ervaring neer te zetten. Daarnaast heeft Team Ninja (bekend van Ninja Gaiden) gedeeltelijk de touwtjes in handen gehad tijdens de ontwikkeling van deze game. Kunnen deze nieuwe aanpakken de game tot een nog groter succes brengen dan de vorige Metroid-games? Other M vindt vrijwel direct plaats na Super Metroid, dus enige voorkennis in de serie is wel gewenst. Die komt er dan ook, want gelijk in het begin van de game krijg je een lange cutscene voorgeschoteld, waarin het einde van Super Metroid nog dunnetjes overnieuw gedaan wordt. De cutscene laat zien hoe je gered wordt door de laatst overgebleven Metroid, wat tevens het einde betekent voor dit wezentje, aangezien vrijwel direct daarna de Metroid wordt gedood door de kwaadaardige Mother Brain. Uiteindelijk weet Samus, de heldin van dit verhaal, nog op het nippertje te ontsnappen van de planeet Zebes. Waar normaal gesproken Samus geen woord spreekt in de serie en we dus vrij weinig te weten komen over haar doen en denken, blijkt deze jongedame in Other M toch wel een tong te hebben. Ze heeft regelmatig gesprekken met andere personen die ze tegenkomt in het verhaal, maar Samus heeft ook de neiging gebeurtenissen regelmatig te evalueren. Dit lijdt meestal tot zeer lange monologen waar ze vaak in verleden tijd spreekt, wat iets te veel van het goede is. De ‘Bottle Ship’ is het ruimteschip dat je gedurende de hele game zult verkennen. Vrijwel direct na Samus’ revalidatie komt er een noodsignaal vanuit dit schip en de blonde jongedame zet natuurlijk zonder twijfel de volle vaart erin richting het plaats des onheils. Al snel kom je enkele leden van de Galactic Federation tegen, waaronder commandant Adam Malkovich. Samen proberen de soldaten en Samus de mysteriën van het ruimteschip te ontrafelen, al zul je wel altijd solo spelen. Als je het verhaal volgt, zul je merken dat Samus de bevelen van de commandant respecteert en opvolgt. Dit levert echter af en toe rare situaties op. Waar in andere Metroid-games Samus in het begin een pak heeft met alleen de standaardwapens om te overleven, heb je in Other M al een pak met alles erop en eraan. De meeste wapens mag je alleen pas later van Adam in de game gebruiken, als blijkt dat de omstandigheden waarin je je bevindt te lastig worden. Op zich is er niets mis met deze frisse aanpak, alleen blijkt het toestemming verlenen van Adam om één van Samus’ speciale wapens te gebruiken af en toe iets te lang duren. Zo komt onze heldin na een paar uur in bijna ondraaglijke hittes terecht, waardoor ze langzaam dreigt al haar levensenergie te verliezen. Pas als de climax in dit gedeelte van het schip nadert en Samus al de helft van haar energie kwijt is, geeft Adam toestemming haar hittebestendige pak te activeren. Er komen wel vaker zulke momenten voor, wat de geloofwaardigheid van het verhaal niet ten goede komt. Gameplaygewijs keren we, zoals al eerder gezegd, naar de roots van de serie. Snelle platformactie waarin je gemuteerde wezens kapot moet knallen. Gedurende de game krijg je de beschikking over steeds meer wapens en attributen, waardoor je nieuwe gebieden kunt vrijmaken. Other M kent veel gebieden die worden verbonden met smalle gangen, waarin je bij die gangen alleen maar in één richting hoeft te lopen. De game is verder wel gewoon in 3D, aangezien je overal vrij rond kan lopen. Er komt dan echter een nogal opmerkelijk beslissing van de ontwikkelaars in het controlschema. Deze Metroid speel je namelijk met alleen de Wiimote zijwaarts. Hiermee heeft Nintendo geprobeerd het klassieke gevoel te doen herleven, aangezien dit ongeveer hetzelfde button lay-out oplevert als de NES-controller zo’n twintig jaar geleden. Blijkt deze aanpak dan wel goed te werken? Sommige mensen leveren aardig wat kritiek op het gebruik van alleen de Wiimote in Other M, maar ik moet zeggen dat er vrijwel niets mis mee is. Alle acties en bewegingen die Samus doet, werken gewoon soepel en met duidelijke handelingen of knoppencombinaties. Het lopen met alleen de d-pad in een 3D-setting heeft mij verrassend genoeg ook geen problemen bezorgd, waarvoor de makers van Other M een groot compliment krijgen. De wapens en attributen, waarvan je gedurende het verhaal steeds meer van mag gebruiken, worden deze keer wel op een andere manier verwerkt dan je normaal gewend zou zijn van de 2D-Metroids. Als Samus namelijk haar missiles of ‘grapple beam’ wil gebruiken, dan zul je de Wiimote op het scherm moeten richten, waarmee je door de ogen van Samus aan het kijken bent. Op deze manier kun je om je heen kijken en op een vijand of een vergelegen object richten en schieten. Het enige jammere is dat je niet vrij rond kunt lopen, omdat je geen control stick hebt. Dit, terwijl je vaak genoeg in gevechten met vijanden je cursor moet gebruiken. Hierdoor ben je een stilstaand doel voor vijanden en dus erg kwetsbaar. De ontwikkelaars hebben dit expres gedaan, maar als je in een eindbaasgevecht met een paar missiles zijn zwakke plek dient te raken en er komt een zwerm vliegende beesten op je af, raak je niet echt in de beste stemming. Bij de nieuwste Metroid maak je voor het eerst gebruik van een ‘auto-aim’ functie. De game is natuurlijk niet meer in 2D en daardoor zal het schieten op een vijand zonder deze functie een stukje lastiger gaan. Samus gebruikt nu ook haar handen tegen enkele monsters door af en toe een paar mooie melee attacks te tonen, die hun invloed hebben van de Ninja Gaiden-reeks. Zo kan onze heldin een paar vijanden vastpakken en tegen de grond smijten of kan ze op het hoofd van iemand springen, om vervolgens het hoofd van dit monster verrot te knallen. Deze speciale aanvallen kun je ook tegen enkele eindbazen gebruiken, wat zeer mooie plaatjes oplevert. Verder zul je op sommige momenten in het verhaal vast in 3D zitten en krijg je de kans om een ‘detective’ te spelen. Je bent dan namelijk op zoek naar iets ongewoons in je omgeving, zodat je weet wat je volgende stap wordt in de zoektocht in de Bottle Ship. Deze secties zijn goedbedoeld, maar uiteindelijk zeer tergend. Meestal zit je minutenlang (ik in ieder geval wel) naar iets zó kleins van een paar pixels te zoeken dat niet eens een beetje opvalt, wat de tempo af en toe behoorlijk uit het spel haalt. Ook iets nieuws is het feit, dat je nu jezelf kunt opladen met missiles en je energie kunt opvullen, als je leven in gevaar dreigt te komen. Door de Wiimote verticaal te houden en op de A-knop te drukken, ben je binnen een kleine tien seconden weer voor een gedeelte opgeladen. Je bent deze tijd wel kwetsbaar, dus zul je je moeten schuilen als er vijanden in de buurt zijn. Normaal gesproken in Metroid vul je je energie en wapenvoorraad aan door monsters te doden. Deze nieuwe manier lijkt in het begin dan een beetje raar, maar na verloop van tijd zou je niets anders willen. De Prime-serie liet Samus voor het eerst in 3D zien en deed dat fenomenaal. Nu gaan we weer gedeeltelijk terug naar de 2D-setting en hoe ziet dat er uit? Ik moet zeggen dat de graphics te vergelijken zijn met de laatste Prime-game, Corruption. Dat betekent dus dat het geheel er weer uitstekend uitziet. Er zijn wel een paar kleine dingetjes in de omgeving die net wat minder zijn dan de voorgaande 3D-Metroids. Ook zijn de gezichten van sommige characters af en toe niet al te prettig om te zien, maar het uiteindelijke resultaat is zeer goed te noemen. Vooral de cutscenes die niet in-game zijn, zien er uit om je vingers bij af te likken. Voor een eerste poging van Nintendo een game af te leveren die ook om het verhaal draait, is het visueel in ieder geval zeer geslaagd. De welbekende Metroid-deuntjes krijg je ook in deze game af en toe te horen en deze dragen zeker bij om de spanning tijdens het verkennen van het schip op te bouwen. Vooral met het muziek in de achtergrond dat je hoort bij een eindbaasgevecht, krijg je echt het gevoel dat je vecht voor leven of dood. Iets minder is de voice-acting bij de cutscenes. Hoewel de meeste stemmen goed verzorgd zijn, is de belangrijkste, die van Samus natuurlijk, nogal matigjes. Af en toe komen haar woorden in haar lange monologen er nogal eentonig uit en voelt het allemaal een beetje stijfjes aan.

Conclusie

Other M is een verfrissende game in de serie met een nieuwe aanpak. Niet alles pakt echter helemaal goed uit. Voor het eerst heeft Nintendo geprobeerd een game als een filmische ervaring te brengen, wat niet altijd even soepel verloopt. Samus praat namelijk een beetje eentonig en levert veel te lange monologen die vaak nergens over gaan. Ook zitten er in het verhaal een paar rare keuzes, die de game niet ten goede komen. Het grootste gedeelte van de gameplay staat als een huis, maar er zijn wel een paar elementen slecht uitgewerkt. De secties waar je vast zit in de 3D zijn tergend en ook is het niet prettig niet rond te kunnen lopen als je gebruik maakt van speciale wapens, waardoor je stil blijft staan. Om het verhaal uit te spelen, ben je helaas niet al te lang bezig. Met ongeveer tien uur op de klok zul je waarschijnlijk al de credits door het beeld zien scrollen. Gelukkig kan je het schip nog verder verkennen om alle items te verzamelen en bevat de game na het verhaal nog een alternatief einde. Met aardig wat minpuntjes voor deze game, ben ik toch zeer positief. Naarmate je verder komt in de game, bereikt het steeds meer het niveau van Super Metroid op de SNES, die door velen beschouwd wordt als de beste game van de Metroid-serie. Uiteindelijk doet deze game weinig onder voor de voorgaande 2D-Metroids en heb je aan het eind van de rit echt het gevoel gehad een behoorlijk avontuur achter de rug te hebben.