Hij is nog maar net uit en dat zullen we geweten hebben. Het kleine egeltje van Sega is klaar voor zijn nieuwste avontuur. Sega wil de toch ietwat mindere prestaties van de laatste Sonic games rechtzetten door terug te keren naar zijn roots. Na wat mindere titels beseffen ze bij Sega dat er niks gaat boven zijn beginperiode. Sega heeft besloten om het beste te combineren van de laatste en de eerste Sonic games om zo een gloednieuw avontuur te kunnen aanbieden. Een game die zeker niemand onberoerd zal laten.

De game biedt zowel 2D als 3D-levels aan en ook de 3D-levels zijn verbeterd tegenover de vorige titels. Het ouderwetse sprinten heeft hierbij een heel prominent plaatsje veroverd en bij de 2D-levels is het gewoon ouderwets genieten. Het ene level symboliseert meer het adventuregevoel terwijl het andere dan weer om de typische pure Sonic snelheid draait. Deze eenvoud siert de game dan ook enorm en bewijst dan weer dat deze stijl nog steeds waanzinnig scoort.

De eeuwenoude vijand Dr Eggman is ook weer aanwezig in Sonic Colours. Zijn doel is dit keer om een groots pretpark te realiseren bestaande uit verschillende planeten. Hiermee toont hij berouw voor zijn fouten uit het verleden maar niets is wat het lijkt. Hij krijgt hierbij hulp van aliens die zich wisps noemen. Deze helpers dienen als generatoren. Dr Eggman wil met de gedachten kunnen spelen van mens en dier en op die manier zijn kwaadaardig plannetje voortzetten. Jij als Sonic moet daar samen met Tails een stokje voor steken alvorens Dr Eggman de wereld helemaal in zijn greep heeft.

Als het spel begint merk je dat Dr Eggman al vijf planeten in zijn greep heeft en dus is het aan jou om die arme aliens te verlossen. Die werelden staan centraal voor het hele avontuur (er zijn in totaal zes werelden te verkennen). Zoals ik al zei is er voldoende afwisseling in de levels te vinden waardoor je Sonic Colours zeker niet snel beu geraakt. Elke planeet heeft zijn levels en je moet ze allemaal doorkomen alvorens je bij de eindbazen geraakt. De eindbazen verschillen allemaal wel van elkaar maar de moeilijkheidsgraad ligt hierbij niet erg hoog. Je zult wel meer dan één keer moeten proberen maar veel tegenstand bieden ze over het algemeen niet. Een voorbeeld van een eindbaas is dat je ervoor moet zorgen dat je constant kogels moet vermijden. Dat aspect zul je dan ook nog wel eens in een nieuw jasje tegenkomen bij een andere eindbaas.

De gameplay is over het algemeen gemakkelijk. Naar het einde toe krijg je soms erg moeilijke levels waar je door moet zien te komen die wel eens frustraties kunnen opleveren. Want wanneer Sonic dan geraakt wordt moet je soms hele stukken opnieuw spelen door gebrek aan tussentijdse check points. Toch had de hele speelduur toch nog wat langer moeten zijn.

Om nog even op die wisps terug te komen, daar zijn er maar liefst acht verschillende van en elk kan een speciale gave doorgeven aan Sonic. Sonic kan bijvoorbeeld dan veranderen in een energiestraal. Als je een wisp bevrijdt die een punthoofd heeft zal hij ervoor zorgen dat je voor een tijdje de grond kunt doorboren en zo nog wat nieuws kunt ontdekken. Zeker een leuke toegevoegde waarde voor de game.

Verder draait de game ook nog om andere missies zoals items verzamelen, een level doorkomen… Deze missies gebeuren op tijd. Voor de liefhebbers zeker de moeite waard om te spelen maar die missies hadden nog meer verhaallijn mogen bevatten. Dus als je erin slaagt Sonic Colours volledig tot een goed einde te brengen kun je aan de slag in de time-attacks, en kun je ook wat extraatjes bekijken en het avontuur herbeleven met meer levens tot je beschikking, en de verschillende gaven verkregen door de wisps.

In deze titel rijst ook de vraag: hoe speel je hem het liefst? Dat kan met de Classic controller (of een variant hiervan), de oude Gamecube controller, Wiimote + nunchuck en zelfs de wiimote zijwaarts (zo lijkt hij bv op een vroegere SNES-controller). Voor elk wat wils en dit is helemaal passend bij deze game.

Conclusie

Sonic Colours is zeker een geslaagde avonturengame en biedt het beste uit 2 werelden: 2D en 3D. Het is een sterk pluspunt dat Sega teruggekeerd is naar zijn beginperiode en de game dus een heel aantal nostaligsche levels bevat. Alleen had de speelduur wat langer nog mogen zijn. Maar toch is het een must-have voor de liefhebbers van dit soort spelletjes en uiteraard van Sonic zelf. En is het een titel die je meer dan eens helemaal opnieuw kunt spelen door de verslavende en doetreffende gameplay. Hopelijk mag Sega ons nog lang verwennen met deze egel. This legend is still alive and kicking.