Aaahh Tron, eindelijk was het zover. Ik weet nog dat ik de gelekte versie van een nieuw liedje van Daft Punk hoorde. Dit liedje zou onderdeel zijn van de soundtrack van Tron: Legacy. Zo'n grote fan als ik was van Daft Punk was ik al bij voorbaat verkocht. Nadat ik de film tweemaal in de bioscoop heb gezien en de cd met de soundtrack ondertussen al grijs heb gedraaid, mocht ik dan eindelijk beginnen aan Tron: Evolution. De film was goed, de cd was tof, maar hoe is de game? Een topper? Of een geëvolueerde trol?

Tron: Evolution vult het gat tussen het origineel uit 1982 en het onlangs verschenen Tron: Legacy. Het originele Tron was één van de eerste films die gebruik maakte van computer geregenereerde beelden. Dit onderscheidde Tron dan ook van andere science fiction-films. In het kort gaat de Tron-serie over computerprogrammeur Kevin Flynn. Op een dag lukt het hem om binnen de computers een nieuwe wereld te creëren. Aangezien hij computerprogrammeur is weet hij die wereld naar zijn hand te zetten. Dit gaat helaas gepaard met de nodige problemen. Verder zal ik niet te veel spoilen, want eigenlijk is het gewoon verplichte kost voor science fiction-fans. Wat ook mee speelt is het heerlijke acteerspel van de altijd relaxte Jeff 'The Dude' Bridges. Persoonlijk vond ik het verhaal van de game erg tof, maar zou het wel vaag over kunnen komen voor degenen die de films niet gezien hebben.

Om Tron: Evolution kort samen te vatten kan je stellen dat het een mix is van Prince of Persia, Mirror's Edge én nog meer Prince of Persia. En daar zit meteen ook één van de problemen van het spel. Het doet namelijk helemaal niets origineel. Het mist de afwerking, en originaliteit. Dit zorgt ervoor dat je na zo'n twee uur spelen toch het idee krijgt dat je een filmgame speelt. Het speelt dus teveel op 'safe'. Vrijwel elk gameplay-mechanisme is al in een andere game gedaan, en vaak nog beter ook. Zou het bekende Tron-thema ontbreken, dan heb je het idee een Prince of Persia-game te spelen.

Op het gebrek aan originaliteit na valt er op de gameplay weinig aan te merken. Klim- en klauterstukken worden afgewisseld met gevechten en tank/lightcycle-levels. Al deze aspecten werken goed, en alhoewel de controls wat gewenning vergen zal op de eerste vijf minuten na, geen ergernis opleveren. Wat de game speltechnisch doet staat als een huis. Tijdens het vechten verdien je experience points die er voor zorgen dat je weer een nieuw level bereikt. Hogere levels betekenen weer dat je nieuwe moves kan leren. Helaas stelt dit in de praktijk niet veel voor aangezien er alleen op hogere moeilijkheidsgraad tactiek van je verwacht wordt. Dit is zonde aangezien dit er voor zorgt dat buttonbash-gedrag op de loer ligt. Helaas uit zich dit ook in het online gedeelte van het spel. Vaak zijn de servers leeg, en die twee, drie verdwaalde spelers zijn vaak ook nog is óf quitters, óf button bashers. Een gemiste kans.

Nu lijk ik dus heel negatief over deze game, maar begrijp mij niet verkeerd. De game is namelijk zeker niet slecht! Zo zijn de gameplay en het geluid dik in orde. En de chaotische achtervolgingsscènes zijn vaak dusdanig spectaculair dat ze mij als Tron-fan kippenvel hebben bezorgd. Ik vond het dan ook jammer dat deze elementen maar weinig aanwezig zijn in dit spel. Tot slot wil ik nog even een speciale vermelding voor die paar soundtracks van Daft Punk die ook in dit spel verwerkt zijn. Stuk voor stuk opzwepende tracks die enorm goed in de wereld van Tron passen.

Conclusie
Zou ik Tron als game aanraden terwijl je de films niet heb gezien? Ik weet het niet. Hoewel het het niet veel verkeerd doet, zou het gebrek aan uitleg veel mensen kunnen irriteren. Bovendien zouden mensen zich kunnen ergeren aan het feit dat de game weinig tot geen moeite doet om origineel te zijn. Zou ik de game aanraden als je fan bent van de films? Jazeker, het biedt een interactieve ervaring in de wereld van Tron. Naar mijn mening één van de meest pakkende science fiction-universums van de afgelopen 30 jaar. Bovendien biedt het een nieuw stuk verhaal dat de nodige gaten opvult.