Als een uitgever een spel in het najaar lanceert, loopt deze titel een grote kans om flink ondergesneeuwd te worden door alle toppers. Zo is dat ook gebeurd met de volgende game, Majin and the Forsaken Kingdom. Deze titel, uitgegeven door Namco Bandai, kwam vorig jaar eind november uit, maar goede verkoopcijfers bleven (niet geheel onverwacht) achterwege. Aangezien deze avonturengame niet zomaar een dertien-in-een-dozijn-titel is, geven we het nu toch de aandacht die het verdient.

Honderd jaar geleden is het koninkrijk van Majin overmand door duisternis en zijn óók alle inwoners bekeerd tot ‘The Darkness’. Als naamloze jongen, die tevens de gave heeft om met dieren te spreken, begin je je reis in het kasteel van de koning om ‘The Guardian’ te vinden. Legendes zeggen dat dit wezen wellicht alle ellende kan stoppen. Zodra je The Guardian (oftwel de Majin) hebt gevonden, blijkt het dat je te maken hebt met iemand die bijna net zo oliedom is als een Barbie uit Oh Oh Tirol. Een paar Engelse lessen hadden deze wezen wel goed gedaan. Ach, wie niet slim is, moet sterk zijn toch? Helaas is er bij de Majin in het begin van de game van geen van beiden sprake. Gelukkig kunnen speciale stukken fruit het wezen tevreden stemmen en hem helpen zijn krachten te heroveren. Eenmaal ontsnapt uit het kasteel begint het avontuur pas echt, waarbij jij de Majin moet helpen zijn verloren krachten weer te verkrijgen.

In deze game draait het vooral om samenwerken. Je kunt wel in je eentje tegen de donkere vijanden treden, maar ver zul je niet komen. De spierkracht van de Majin komt hierbij gelukkig goed van pas. Je kunt de grote spierbundel dirigeren, door hem jou te laten volgen of iemand te selecteren en hem vervolgens aan te vallen. De samenwerking is een leuk aspect en vaak goed uitgewerkt, al zal je later in de game wel eens behoorlijk geïrriteerd kunnen raken vanwege de ongehoorzaamheid van de Majin.
Nu is het niet zo dat jij helemaal niets te bieden hebt gedurende de gevechten. Met een speciaal wapen kun je een handje bijdragen om de donkere wezens te verslaan en kun je onder bepaalde omstandigheden met de Majin zelfs gebruik maken van combinatie-aanvallen. Als de Majin even niet mee kan doen (bijvoorbeeld omdat hij buitengesloten wordt), ben je op je eentje aangewezen en zul je door het gebied vol duistere wezens heen moeten sneaken om de puzzels (die een aardig gedeelte van het spel in beslag nemen) eigenhandig op te lossen. Gelukkig kun je als je een vijand van achteren besluipt hem simpelweg met één druk op de knop uitschakelen, wat het allemaal wat makkelijker maakt.

Verder ben je in het ongeveer twaalf uur durende verhaal constant kleurrijke gebieden aan het exploreren en zul je onderweg enkele puzzels tegenkomen. Deze puzzelelementen zijn niet al te lastig (maar ook niet zó simpel), waardoor het frustatiegehalte niet al te hoog gaat liggen.
Wat je vaak tegen zal komen is, dat een grote deur op slot is en daar vlak in de buurt een schakelaar staat, waar de Majin en jij niet zomaar bijkunnen. Doordat je de Majin als ruggensteuntje kunt gebruiken om op hogergelegen gebieden te komen, is het zo mogelijk via een grote omweg de schakelaar alsnog te activeren.

Gedurende je tocht kom je vier belangrijke stukken fruit tegen, die elk een speciale kracht van de Majin bevatten. Denk hierbij aan het blazen van windhozen of het spuwen van vuur. Vervolgens kun je met deze krachten nieuwe puzzels oplossen en kom je uiteindelijk uit bij een eindbaas (waarvan er in deze game helaas niet al te veel zijn). De eindbazen zijn meer puzzel-geörienteerd en niet al te moeilijk te verslaan, al kan het soms volstrekt onduidelijk zijn wat je moet doen. Als je er uiteindelijk achter bent wat er gedaan moet worden, blijkt het iets heel doms en simpel te zijn, waarna je jezelf wel voor de kop kunt slaan.

De omgevingen zien er op het ene moment prachtig uit (mede doordat alles zo kleurrijk is), even later kun je zien dat hier en daar behoorlijk onafgewerkt is. Textures zien er van dichtbij af en toe behoorlijk lelijk uit. Ook is de hoofdpersonage niet al te mooi afgewerkt. De game verdient wel een complimentje voor de kleurrijke 2D-cutscenes, die veel sfeer aan het geheel brengen.
Aan een avonturengame kan het geluid behoorlijk bijdragen aan de gameplay. Helaas deden de achtergrondduentjes mij niet veel en zul je ze vrij snel weer vergeten. De voice-overs zijn op zich prima, alhoewel je de Majin, door zijn gebrekkige woordenschat, liever zijn mond ziet houden. Ook zijn de stemmen van de muizen en de vogels, die tips geven, af en toe vrij tergend om te horen. 

Conclusie
Majin is niet zomaar een standaard avonturentitel, de samenwerking tussen de Majin en de hoofdrolspeler speelt een belangrijke rol om verder te komen in het spel. Dit aspect is heel leuk uitgewerkt, al zijn de meeste randzaken wat minder gedaan. De achtergronddeuntjes zal je snel vergeten en de voice-over van de Majin irriteert op den duur ook een beetje. Daarnaast kan het geheel grafisch hier en daar wat opgepoetst worden, al maken de kleurrijke gebieden en de prachtige 2D-scenes dat voor een behoorlijk deel goed. Al met al zorgen sommige zaken ervoor (zoals het nogal magere verhaal) dat Majin zich net niet met de topgames kan meten, maar uiteindelijk toch een heel degelijk spel is geworden.