Tower Defense, een genre dat al keer op keer uitgemolken is geweest, is niets nieuws. Laat dit je echter niet afschrikken, van tijd tot tijd komt er eens iets uit de indiefabrieken dat de moeite waard is om op te pikken. Voor de veteranen onder ons is Revenge of the Titans er zeker eentje. Voor anderen die snel gefrustreerd geraken, kan dit spel een uitdaging bieden om over dat karaktertrekje te geraken.

Tower Defense bestaat uit een simpele formule. Een horde vijanden komt tevoorschijn om al jouw spullen naar de hel te helpen. Een andere versie zet jou in de positie om de vijanden in hun pad tegen te houden voor ze kunnen ontsnappen. Revenge of the Titans heeft een beetje van beiden, de titans, een ras van gigantische aliens die er in massa op uit zijn om het menselijke ras uit te wissen. In tegenstelling tot je standaard Tower Defense zijn de titans echter een beetje snuggerder dan je gewone monsters. Titans volgen geen voorop gesteld pad, hoewel ze sneller bewegen als ze de wegen op een map volgen. Daarbovenop zijn ze ook slim genoeg om na een tijdje jouw torens te ontwijken en gewoon rechtstreeks je supportgebouwen af te breken.

Naast een horde van intelligente en diverse vijanden biedt Revenge of the Titans ook wat real-time strategy-elementen. Om ervoor te zorgen dat je wat extra verdediging kan opbouwen heb je de mogelijkheid om grondstoffen te mijnen, het geld dat je hiervoor krijgt kan je dan uitgeven aan nieuwe gebouwen zoals torens, meer geldmijnen, enz. Daarnaast heb je in de campaign elk level de keuze om iets nieuws te onderzoeken, een wapen of een stukje technologie dat je nodig hebt om gevorderde wapens te kunnen ontdekken. Dit geeft Revenge of the Titans nog wat extra moeilijkheden bovenop de veel te intelligente monsters. Vaak heb je om een nieuw wapen te ontwikkelen een heleboel technologie nodig, waardoor je steeds enkele gevechten vooruit moet denken. Zoals de meesten wel zullen verwachten zorgt dit er ook voor dat je het jezelf enorm moeilijk kan maken als je een eindje terug de verkeerde keuzes gemaakt hebt. Om dit enigszins te counteren krijg je van het spel een startbudget voor het volgende level, afhankelijk van hoeveel gebouwen er nog recht stonden aan het eind van de vorige ronde, met daar wat bonussen bij voor bijvoorbeeld de moeilijkheidsgraad waarop je het level hebt afgewert of dat de vijanden geen enkel gebouw hebben vernietigd, of zelfs hebben kunnen aanraken. Ook dit is natuurlijk een tweezijdig zwaard, aangezien je volledig vast kan komen te zitten als je maar nauwelijks door het vorige level bent geraakt.

Een heel leuk deel van Revenge of the Titans is de presentatie. De makers hebben gekozen om voor een 8-bitachtige retrostijl te gaan. De grafische weergave geeft de vijanden een beetje een simplistische look, maar het past allemaal mooi in de stijl van het spel. De informatie over je vijanden en je research krijg je van een militair personage en een onderzoeker. De stemmen zijn mooi in het kader van de retrostijl gefit door er gewoon een stroom van “blahs” van te maken. Al bij al geeft dit het spel een leuke casual indiesfeer die je niet te fel afleidt van het moeilijke spelverloop.

Naast de campaignmodus biedt het spel ook twee extra dingen in het geval je na de campaign er nog niet genoeg van gehad hebt deze aliens op hun bek te geven. De endless-modus is een beetje soortgelijk aan de campaign, maar dan zonder het onderzoek dat je zelf moet doen. Je krijgt simpelweg een stapel van meer dan 250 rondes op je bord. Hierin krijg je de optie om elke paar rondes een checkpoint aan te maken in het geval je later van een eerder punt opnieuw wil beginnen. Een andere modus is de survival. Dit is meer in de stijl van de simpelere Tower Defense-games. Je krijgt een gelimiteerd budget en bouwt wat torens om de eindeloze stroom titans van je basis weg te houden. In de loop van de survival spruiten er nieuwe geldbronnen op de map die je kan leegslurpen om je kas wat te spijzen. Een goede tactiek is hier van enorm belang, want de online high-score laat weten dat zelfs de beste Revenge of the Titans-speler ter wereld het niet langer uithoudt dan een goed half uur. Wat wel moet gezegd worden over deze twee modi is dat ze als extra bij het spel zitten, je hebt namelijk geen toegang tot bepaalde wapens en gebouwen voor je ver genoeg ben gevorderdt in de campaign.

Het belangrijkste dat kan gezegd worden over Revenge of the Titans is de moeilijkheidsgraad. De eerste levels zijn best doenbaar, maar met de uitgebreide hoeveelheid van technologie die je kan, beter gezegd moet, onderzoeken is een goede planning onmisbaar. Het spel wordt dus héél snel heel moeilijk, wat zorgt voor een grote hoeveelheid frustratie en meer dan genoeg level herstarten voor de doorsnee speler. Zelfs als je het dan uiteindelijk door dat ene level gemaakt hebt, kan het zijn dat je je doem verzekerd hebt in de rest van de campagne, omdat je geen geld meer over hebt.

Belangrijk aan te merken bij dit spel is ook dat het vanaf 1 juli beschikbaar is in de Benelux. Iceberg brengt Revenge of the Titans met een offline versie, de cd-romversie is beschikbaar in hun webwinkel. Aangezien het spel geen hoge systeemvereisten is dit een ideale aankoop voor zij die willen genieten van een uitdagende game, die op elk hedendaags systeem zal draaien. Voor de gamers die gewoon graag een mooi doosje bij in hun kast willen zetten, maar toch nog gebruik willen maken van de Steam-functies terwijl ze spelen kan het spel ook daar geactiveerd worden na de offline aankoop.

Conclusie
Revenge of the Titans brengt iets nieuws voor het al zeer uitgebreide Tower Defense-gamma. De mooie retrostijl geeft een leuke feel aan deze indie game en de narratie van je twee simplistisch ontworpen sidekicks zal je wellicht een glimlach bezorgen tussen de moeilijke gevechten. Op gebied van snel stijgende moeilijkheidsgraad is Revenge of the Titans echter een harde noot. Dit is een spel voor de doorzetter, de uitdaging die dit spel biedt zal velen doen afhaken voor ze echt verslaafd geraken. Voor een die-hard gamer die niet terugschrikt voor een spel dat veel tijd en strategie vraagt, is dit een must-have waaraan je op lange termijn een heel aantal uren kan aan verspillen.