De oorsprong van Virtua Tennis ligt bij de Japanse arcadehallen. Veel mensen konden het simpele tennisvermaak wel waarderen, wat tot gevolg had dat de game geport werd naar de Dreamcast en later de PC. Nu, een decennium later, zijn we toe aan Virtua Tennis 4. De serie heeft te kampen met gebrek aan innovatie, wat duidelijk zichtbaar was in het laatste deel. Top Spin 4 serveerde zijn balletje begin dit jaar. Niet lang daarna volgde SEGA's nieuwste tennisgame (met de PC-release kort geleden). Kan deze game de service keihard terugslaan of is het een 'ace' voor de tegenstander?

Virtua Tennis is en blijft een tennisfranchise, waarin de arcade feeling de boventoon voert. Iedere speler heeft daarbij zijn/haar eigen speelstijl, waarmee je nu ook daadwerkelijk iets kunt doen. Door deze stijl in je spel te hanteren, wordt je focusmeter beetje bij beetje gevuld. Elke speler kan dan na een aantal slagen een 'Super Shot' uitvoeren, waarbij je een bal snoeihard naar het andere helft van het veld slaat. Plaats de bal in de goede hoek en het punt is vrijwel zeker binnen. Kent de game nog verdere aanpassingen? Op wat kleine tweaks hier en daar eigenlijk helemaal niets. Op zich is de basis van deze tennisserie altijd ijzersterk geweest. Alleen is Virtua Tennis bij deeltje vier wel behoorlijk toe aan enkele veranderingen gameplaygewijs. We zijn hiermee dus snel uitgepraat en daarom zullen we moeten kijken naar de diverse gamemodes.

Het pronkjuweeltje van Virtua Tennis 4 is de zogenaamde World Tour. In deze modus ga je met je eigen gemaakte speler vier seizoenen lang op 'wereldreis'. Aan het eind van elke periode wacht daar één van de Grand Slams. Voordat je daar terecht komt zul je eerst een groot spelbord moeten doorkruisen, waarin elke dag een paar stappen gezet mogen worden. Elk vakje heeft een speciale gebeurtenis, denk hierbij aan de welbekende minigames uit de franchise, toernooien en promotiewerk.
Het doel in de World Tour is uiteraard om zo hoog mogelijk in de rankings te eindigen. Dit doe je door sterren te verzamelen, die te verdienen zijn in wedstrijden of door interviews/donaties te geven. Wedstrijden winnen doe je echter niet zomaar, daarvoor dient er behoorlijk wat getraind te worden, waarbij de minigames om de hoek komen kijken. In het vierde Virtua Tennis-deel zijn er weer een handjevol nieuwe spelletjes aanwezig. Meest grappige is de minigame waarin je over het veld moet rennen om eieren te verzamelen. Zodra je er eentje aanraakt, komt het eitje uit waardoor je uiteindelijk een lange rij van kuikentjes achter je aan krijgt. Leid deze vervolgens naar het nest, maar kijk ondertussen uit voor tennisballen die neerkomen en niet jouw kuikentjes pletten. De ideeën achter de rest van de minigames zijn wat minder verrassend te noemen, maar ze blijven toch best vermakelijk.
Het uiteindelijke concept van de World Tour-modus is wat mij betreft geslaagd te noemen. Bij elke stap die je zet sta je voor een paar keuzes. Speel je zoveel mogelijk wedstrijden of doe je promotiewerk om hoger in de ranglijsten te komen? Of besluit je eerst je speler flink te trainen, zodat hij/zij meer kans maakt om in de grote toernooien te overwinnen? Daarbij speelt ook de conditie een rol. Als de conditiemeter bijna leeg is, moet er eerst gerust worden om verder te gaan, al kost dat wel tijd (terwijl je maar een aantal dagen de tijd hebt tot de Grand Slam van start gaat).

De Arcade Mode is er voor de spelers die een kortere speelsessie willen besteden aan de game. Door gevarieerd te spelen probeer je een zo hoog mogelijke score te behalen gedurende de Grand Slams die je speelt. Speel je goed genoeg, dan wacht daar de ontmoeting met de legendarische tennissers King en Duke. Om deze spelers te verslaan, moet je van goeden huize komen.

Als je het offline wel een beetje gehad hebt en er ook geen vrienden zich thuis op de bank bevinden, kun je natuurlijk tegen spelers over de hele wereld aan de slag. In het algemeen werkt dit heel goed, omdat de game bij Ranked Matches geen gebruik maakt van lobby's. In plaats van het lange wachten kun je eerst aan de slag tegen computergestuurde spelers, totdat er een uitdager gevonden is. Tijdens de wedstrijden ben ik helaas wat lagmomenten tegengekomen, al was dat niet al te storend. Iets wat wel behoorlijk irriteert, is het feit dat de replays na elk punt niet te skippen zijn. Deze duren niet bijzonder lang, maar je bent toch elke keer ongeveer tien tellen aan het wachten voordat het volgende punt van start gaat. Daarbij zal, als iemand voortijdig stopt (in de meeste gevallen als degene aan de verliezende hand is), dit niet resulteren in een winst voor jou, wat vrij zuur is.

Tijdens de game kan er gebruik gemaakt worden van een controller of een keyboard. Ik ging voor het laatstgenoemde, wat geen ramp is, maar ook niet weer ideaal. Elke handeling kan je wel toewijzen aan een willekeurige toets, maar echt lekker spelen is het ook niet. Als je liever wenst met wat houvast tussen je handen te spelen, kun je helaas alleen maar aan de slag met een officiële Xbox 360-controller voor PC. Andere USB-controllers zijn niet te gebruiken, wat waarschijnlijk te maken heeft met de ondersteuning van Games for Windows Live.
Virtua Tennis 4 is hier en daar op visueel vlak aardig opgepoetst. In totaal maken bijna twintig bekende tennissers hun opwachting, waarvan de meeste digitale versies aardig overeenkomen met de echte spelers. Dit tezamen met de gevarieerde en kleurrijke omgevingen maakt deze tennisgame plezierig om naar te kijken. Punt van kritiek is echter het gebrek aan animaties bij de spelers. Er zijn maar een paar emoties beschikbaar gesteld door de ontwikkelaar, waardoor je om de zoveel punten iemand precies dezelfde handeling ziet uitvoeren. Hetzelfde geldt voor de geluiden die de tennissers kunnen produceren. Er zijn maar een vijftal kreten in de game, waarvan de meeste vrij pijnlijk om aan te horen zijn.

Zoals eerder vermeld, maakt dit spel gebruik van Games for Windows Live. Dat betekent dat je met de PC-versie achievements kunt verkrijgen, wat goed nieuws is voor de liefhebbers onder ons. Ware het niet dat er nogal wat glitches optreden bij het behalen van deze prestaties. Sommige achievements die na lang zwoegen behaald zijn, raken namelijk na enkele momenten weer vergrendeld. Hierdoor zul je dus weer helemaal opnieuw moeten beginnen om je Gamerscore op te krikken. SEGA weet van deze problemen af, maar een patch laat jammergenoeg nog even op zich wachten.

Conclusie
De World Tour is het 'spektakel' van Virtua Tennis 4. Wellicht komt dat, omdat ik een kleine liefhebber ben van bordspellen, maar ik kan je gegaranderen dat bijna elk persoon die deze game in bezit heeft hier toch een paar uurtjes in gaat besteden. Als je verder geen hoge verwachtingen hebt van deze game, zal Virtua Tennis 4 voor aardig vermaak zorgen, maar waarschijnlijk niet veel meer dan dat. Qua gameplay is er vrijwel niets veranderd, wat ontwikkelaar SEGA wel aan te rekenen valt. Ik kan het ook niet aanraden de game voor de volle mep aan te schaffen, als je veel ervaring hebt met deze serie. Al met al hebben we hier zeker niet te maken met een slechte game, maar kunnen we wel melden dat de Virtua Tennis-franchise drastisch op zoek is naar vernieuwing.