Een titel die vorig jaar verscheen (klinkt ver, maar als ik zeg 14 november 2011, is het al een stuk minder ver) was het nieuwe deel uit de Assassin's Creed-serie. Dit deel staat weer centraal rondom Ezio die jij vanuit Desmond mag besturen, om met Ezio de sleutels te gaan vinden die Altaïr en de Tempeliers hebben. Snap je het nog? 

Ja, hetzelfde had ik een beetje. Deel één en twee heb ik wel kort gespeeld. Met Revelations was het voor het eerst dat ik me verdiepte in de wereld van Ezio. Ezio is in ieder geval stukken ouder geworden. Je begint gewoon als de hedendaagse speler (Desmond) die op een soort eiland gevangen zit, samen met een ander lijdend voorwerp die al in de vergetelheid zit. Hij legt je uit dat je het geheim en de sleutels moet vinden van je voorvaderen, want anders blijf je daar ook zitten. Persoonlijk moest ik erg denken aan de film Inception. Daar zat je ook gevangen op een soort eiland (die je zelf dan kon maken) waar je met moeite uit moest komen.

Jouw vijanden in het spel zijn voornamelijk de Tempeliers. Er is al jarenlang spraken van een vete tussen de Assassins (jij dus) en de Tempeliers. Ezio is in de tussentijd echter wel wat ouder geworden. Dat is niet aan zijn handelingen te merken. Zijn rollator heeft hij nog gewoon thuis laten staan. Maar is zijn uiterlijk nu van een sluwe vos, hij heeft zijn streken nog niet verleerd. In Istanbul gaat Ezio namelijk op pad voor de sleutels. Daarbij komt hij Yusuf tegen. Deze ziet je ook als mentor. Yusuf is ook een Assassin en van hem leer je wat extra trucjes. Zo kan je nu bommen maken om bewakers (Tempeliers) te misleiden of te doden. Daarnaast leer je hoe je jezelf weer in de mensenmassa kan bewegen. Dat is handig om ongemerkt publiekelijk langs wachters te komen. Van Yusuf krijg je ook nog eens de Hookblade. Hiermee kan je via touwen van dak naar dak zweven. Dit attribuut geeft je daarnaast net een stukje extra lichaamslengte dat van pas kan komen als je van dak naar dak toe springt.

Het zogenoemde freeroaming is erg vet gedaan. Je rent als een gazelle over de daken om al sprintend en springend bewakers naar het land met de eeuwige jachtvelden te helpen. En, voila weer een openbaring, want hoe de mannetjes neergaan is ook vet gedaan. Zo heb je vaak in gevechten met meerdere mannetjes er ééntje tussen (de laatste) die in slowmotion tegen de vlakte gaat. Goed, waar hebben we dit niet eerder gezien? Maar toch, Ubisoft heeft dit leuk toegepast.

Als je echter teveel opvalt door al rennend door Istanbul een hoop ellende te schoppen zal je 'heat'-meter gevuld raken. Met als risico dat de Tempeliers een schuilplaats van de Assassins te lijf gaan. Als dat gebeurt krijg je in één keer een soort minigame. Hierin speel je zelf een soort tower defense. Terwijl beneden de Tempeliers dichter bij je schuilplaats proberen te komen, zorg jij vanaf de daken ervoor dat ze er niet doorkomen. Dit doe je door je manschappen tactisch te plaatsen zodat ze met pijlen de Tempeliers van een afstandje houden. Ook kan je blokkades bouwen die de boel vertragen. Als beloning krijgen Assassins die meevechten punten.

Gaandeweg door het spel krijg je namelijk de beschikking over Assassins die onder je gaan werken. Deze kan je over een minimap heen sturen. Afhankelijk hoe moeilijk de missie is duurt het langer voordat je weer de beschikking over ze hebt, maar is je beloning ook groter. Daarnaast vergaren ze ervaringspunten. Wat ook belangrijk is, de macht van de Tempeliers kan je ook in die gebieden waar je jouw Assassins naartoe stuurt doen afnemen.

Het systeem is verder erg vergelijkbaar met GTA. Zo is het een freeroaming wereld, je kunt overal gaan en staan waar je wilt. Persoonlijk ben ik hier niet zo'n liefhebber van. Zo kan het lang duren voordat je van punt A naar punt B bent, maar gelukkig heeft Ubisoft hieraan gedacht. Er zijn een soort van ondergrondse tunnels, waardoor je niet steeds door de stad heen hoeft. Toch doe je dit vaker wel, want als je door de stad zelf loopt maak je meer mee. Je kunt dan namelijk gesnapt worden door de bewakers, zaakjes in de stad opknappen zodat je de omzet krijgt of zelfs onverwacht neergestoken worden door irritante mannetjes. Deze mannetjes zien de Assassins ook liever niet en kunnen in één keer uit het niet verschijnen. De eerste keer dat dit gebeurde schrok ik me rot. Ik liep al in een steegje waar niemand meer liep, om vervolgens in één keer van achter aangevallen te worden. Door meteen op de actieknop te drukken kan je dit voorkomen.

Sowieso kom je een heel eind door alleen op de actieknoppen te drukken. De handelingen die Ezio verricht zien er allemaal even soepel uit. Dat maakt het voor mij wel een gemakkelijk spel. Beetje op de slaanknop drukken en Ezio regelt het wel. Hij hakt zo een legertje Tempeliers in elkaar en het hoofd van een Den. Die Den is een soort van pilaar waar je in moet klimmen als je de belangrijkste Tempelier omgelegd hebt van die omgeving. Heb je moeilijkheden om de betreffende Tempelier te vinden dan kan je op een soort van 'All-seeing Eye', Eagle Vision, klikken. Hierdoor lichten belangrijke mensen/ elementen uit de omgeving op. Kind kan dus de was doen. Klim vervolgens in de Den, steek de top in de fik en die omgeving is van jou en je Assassins. Doe in de tussentijd GTA-achtige missies en dat is Assassin's Creed in een notendop. 

De graphics zijn net als elk deel in de serie prima in orde. Zelf vond ik het geheel supermooi om te zien. De omgevingen ogen Oosters, de kleding van Ezio ziet er gelikt uit (is ook nog anders samen te stellen) en de karakters, zoals vijanden en vrienden, zijn van een mooi likje verf voorzien.

De multiplayer is nog eens veel leuker. Als je dit eenmaal gespeeld hebt, dan laat je de singleplayer waarschijnlijk (een tijdje) voor wat het is. Je begint de multiplayer met zachtjes aan de controls te beheersen. Dit is opzich vrij eenvoudig, waarna je jezelf in het echte online geweld kan gooien. Doel is om andere Assassins een kopje kleiner te maken. Je krijgt een hitlist van diegene die je moet omleggen. Maar op hetzelfde moment zit er ook een Assassin op jouw hielen. Dit zorgt ervoor dat je constant op je hoede bent. Deze speloptie kan je ook in teamverband spelen. Erg leuk is het om continu de concurrentie een stapje voor te zijn. Zo kan je bijvoorbeeld een dubbelganger van jezelf inzetten, waardoor de Assassin die het op jouw gemunt heeft er net naast zit. Het is tevens zaak om zo lang mogelijk jouw target in de gaten te hebben. Hierdoor ben je meer 'incognito' en krijg je meer punten voor je kill. Met die punten kan je vervolgens weer levelen waardoor je het uiterlijk van jouw personage kan aanpassen en je extra trucjes kan vrijspelen. Het handigste vind ik om via de daken jouw target en het overzicht te behouden. Zo kan je makkelijker zien waar hij loopt en deze vanuit de lucht neerhalen. Daardoor krijg je weer meer punten voor je kill. Kleine nadeel is dat diegene die het op jou gemunt heeft je ook makkelijker ziet staan. Door er snel vandoor te gaan zorg je ervoor dat hij/zij net misgrijpt.

De mappen zijn jammergenoeg wel aan de kleine kant. Dit zorgt er aan de ene kant voor dat de snelheid er goed inzit. Maar op die manier krijg je soms ook bepaalde chokepoints. Het kan namelijk zo zijn dat er voor je neus een andere Assassin zijn target omlegt, vervolgens springt jouw Assassin weer op zijn nek. Voor jou natuurlijk de uitgelezen kans om deze dan weer om te leggen. Maar wat gebeurt er vervolgens weer… Jijzelf wordt in je rug gestoken. Ook is er de mogelijkheid in na afloop van het spel bij te praten. Dit mag er wat mij betreft uitgehaald worden. Alle stemmen echoën te veel na en het klinkt gewoon ronduit slecht. De ondersteunende muziek van Assassin's Creed is erg sfeervol en deed me denken aan de Fata Morgana-muziek van de Efteling.

Conclusie

Al met al is Assassin's Creed een erg interessante titel, uniek in zijn soort. Alles is goed uitgewerkt. Persoonlijk gaat mijn voorkeur nog wel eerder uit naar een titel zoals MW3 of BF3. Maar wie zijn voorliefde heeft in goeie third person/freeroamers, zit bij Assassin's Creed geramd.