In a galaxy far far away, zitten Star Wars-fans al jaren te wachten op een Massively Multiplayer Online RPG die zich in het Star Wars-universum afspeelt. In december 2005 begon het development van een spel dat volgens de geruchten de grootste ontwikkelingskosten voor een game ooit heeft. In oktober 2007 komt het eerste nieuws aan het licht over de werken aan dit spel en in december 2011, met de officiële release van de Star Wars: The Old Republic begeeft één Gamecentraal-reviewer zich in het universum om een kijkje te nemen op de wereld waar ondertussen al meer dan een miljoen spelers zich op geregelde basis gaan uitleven...

Met een developer als BioWare en publishers zoals LucasArts en Electronic Arts liggen de verwachtingen alvast enorm hoog.

Je begint het spel met de keuze tussen light side en dark side, een keuze die je één keer per server kan maken. Elke kant heeft de keuze uit vier verschillende klassen: Bounty Hunter, Imperial Agent, Sith Warrior en Sith Inquisitor voor de Dark Side; Trooper, Smuggler, Jedi Knight en Jedi Consular voor de Light Side. Hoewel de klassen exclusief zijn, spiegelen klassen van beide kanten zich voor dezelfde rol. Elke klasse krijgt de keuze uit vijf rassen, die voor elke klasse een verschillende subset zijn uit de negen rassen die er in het totaal aanwezig zijn in het spel. Elke klasse is compleet met zijn eigen verhaallijn, die vanaf een bepaald punt samenloopt in de globale verhaallijn van het spel. Bovendien krijg je wanneer je personage zijn of haar tiende level bereikt de keuze uit een van de twee advanced classes van de basisklasse waarmee jouw personage gestart is.

Wanneer we de gameplay onder de loep nemen valt het op dat Star Wars: The Old Republic gemaakt is door een studio die tot op heden zijn brood en faam verdiend heeft bij de rollenspelen in het enkelspelerkamp. De verhaallijn die we terug vinden zijn enorm meeslepend, maar lijken je iets te ver uit het hele MMO-gebeuren weg te slepen. Hier en daar kom je nog wel een missie tegen die vraagt dat je een tweede of meer spelers met je meeneemt, maar over het algemeen is levelen een beetje een sologebeuren. Hoewel dit een beetje te wensen overlaat is het toch belangrijk om op te merken dat deze manier van levelen een verfrissend alternatief is ten opzichte van de hersenloze grinds die in vele andere games van dit genre te vinden zijn.
De advanced classes die je tot jouw beschikking krijgt bieden elk de diversiteit tussen drie speelstijlen. Als je van jouw personage een dps-kanon of een tank wil maken dan kan dit zonder problemen, al had ik graag wat meer diversiteit tussen de twee klassen per starter gezien.

Ook op level 10 krijg je jouw eerste companion. Deze is verschillend voor elke klasse en zal je ontmoeten in een van de laatste missies die je uitvoert op je eerste planeet. In totaal zijn er vijf companions per klasse, waarvan er eentje gelijk is voor elk personage van de light of dark side, gezien deze jouw partner is op je schip.

Dat brengt ons bij het volgende aspect: Ship-gameplay. In SW: TOR krijgt je ook een schip voor jouw personage. Deze dient als jouw operatiebasis en heeft een soort van on-rails Starfox-achtige gameplay. Al lijkt dit nog niet helemaal op punt te staan en naar mijn vermoeden komt hier nog wel een stevige revision van in één van de patches, of meer waarschijnlijk uitbreidingen.

De PVP-ervaring in Star Wars: The Old Republic is veelzijdig, of je nu zin hebt in een robbetje vechten op vijandig terrein, een georchestreerde massamoord, of een van de drie PvP-minigames die in het spel beschikbaar zijn, er is voor elk wat wils. Vanaf het punt dat je een tweede klasse gekozen hebt kan je deelnemen aan de zogenaamde warzones, waarin jouw PvP-uitrusting wordt geüpgrade naar level 50. Op die manier wordt de eerlijkheid een beetje gehandhaafd op het speelveld, al heb je nog steeds maar toegang tot de abilities die jouw personage tot op dat punt heeft vrijgespeeld. Met de nodige ervaring en tactiek heb je dus met een jong character toch een kans op overwinnen. Wanneer je je opgeeft om deel te nemen aan een warzone, kom je willekeurig in een van de volgende drie zones terecht: Huttball, een soort 'Capture the Flag' waarin een bal van het midden van de map naar een locatie in het vijandige kamp moet gebracht worden; The Voidstar, een twee ronden durende warzone waarin je drie deuren moet opblazen om zo snel mogelijk tot in vijandelijk gebied te geraken; en Alderaan – The Civil War, een domination warzone waarin jouw team drie lasers moet zien te veroveren om zo het schip van de tegenstander uit de lucht te schieten.
Voor de carebears en gankers onder ons zijn er verder verschillende types servers beschikbaar. PvP-servers laten het toe om een speler van de andere kant aan te vallen zolang ze zich niet in een stad van hun factie bevinden. PvE-servers laten alleen PvP toe als de speler zichzelf flagged als PvP-beschikbaar of in de warzones. Verder zijn er ook roleplay-servers die gelijke regels bevatten als de gewone PvP- en PvE-servers, maar waar je wellicht meer spraakgerichte spelers zal tegenkomen.

Een leuke kruising tussen raid en roleplay zijn de flashpoints. Dit zijn missies die je op bepaalde punten in het verhaal tegenkomt die met vier personen speelbaar zijn en een hele hoop light of dark standing, social points boss fights en lekker veel exclusieve loot opleveren.

Zoals vele role-playing games heeft ook Star Wars: The Old Republic zijn eigen crafting-systeem. Op dit vlak verschilt het spel van de meeste andere MMO's. SW: TOR vergt geen urenlange mining van resources. Je kan simpelweg je companions al deze taken laten doen. Al kan je ze dan uiteraard niet gebruiken als partner in een gevecht. Op deze manier kan jij je focussen op gevechten en kan toch elke speler ook gebruik maken van de craftmogelijkheden die het spel te bieden heeft. Naast de standaarditems die je op te trainen blueprints vindt, maak je ook kans om af en toe eens een zeldzamer item te craften, die verbeterde stats heeft ten opzichte van het basisitem, of waar je modifications of augmentations kan aan toevoegen om ze sterker te maken, slotted items als het ware.

Wanneer we buiten de gameplay om gaan loeren komen we bij iets waar de MMO-gamers al een tijdje op wachten. Het mag met zekerheid gezegd worden, Star Wars: The Old Republic is een stuk grafische pracht. De cutscenes zijn talrijk en goed afgewerkt en het belangrijkste dat kan gezegd worden over de uitgestrekte wereld van het spel, is dat de omgevingen mooi gemodelleerd zijn. Dit geldt ook voor de monsters die je tegenkomt en je krijgt het gevoel dat alles op een consistente manier is uitgewerkt, zonder dat de developers op een bepaald punt de copy-paste tactiek zijn gaan hanteren om toch maar wat meer ruimte te bieden.
De stijl van het spel doet een beetje denken aan de geanimeerde serie: The Clone Wars, maar dan minder cartoonesque.

De muziek in het spel is van dezelfde hoogstaande kwaliteit en het enige dat erover te vertellen valt is dat deze perfect in het plaatje past. Ik hoef hierbij zelfs niet op te merken dat de intro na het maken van jouw personage natuurlijk bestaat uit schuin aflopende gele tekst en de alombekende introtune uit de films.

Conclusie

Het spel is een beetje een hit en een misser tegelijk. Grafisch is het van enorme kwaliteit, het verhaal is meeslepend en de PVP-gameplay is uitdagend. Voor de fans van Star Wars die op een MMO zaten te wachten of de die-hard MMO-fans die zaten te wachten op een grootschalige game met next-gen graphics is het een echte aanrader.
Voor elke andere speler zal het wellicht een twijfelgeval zijn. Zoals vele zaken is de game enorm leuk wanneer hij nieuw is, maar door de singleplayer-stijl van het verhaal en het zagende gevoel dat je met iets repititief bezig bent, vind ik het enorm moeilijk om geboeid te blijven door het spel.