Rayman's comeback bleek vorig jaar een groot succes te zijn. Rayman Origins was een uiterst vermakelijke en schitterende 2D-platformer, waardoor wij deze game konden belonen met een 8,5. Dit was voor Ubisoft tevens genoeg reden om een andere Rayman-titel van stal te halen en over te zetten naar Xbox Live Arcade en PlayStation Network, namelijk Rayman 3: Hoodlum Havoc. Hoe brengt het derde deel in de franchise, nu omgedoopt tot Rayman 3 HD, het er negen jaar na de oorspronkelijke release van af? 

In Rayman 3 krijgt onze hoofdrolspeler het aan de stok met André, leider van de Black Lums. Alle Red Lums worden door André omgetoverd tot slechterik. Samen met kameraad Globox heeft Rayman een groot avontuur voor zich, waar hij zich door negen verschillende werelden moet banen om alles in orde te brengen.

Terug naar 2003...

Rayman 3: Hoodlum Havoc bleek in 2003 een alleraardigst 3D-platformer te zijn, met daarbij een goed gevoel voor humor. Hoogtepunten in dit deel zijn de gevarieerde eindbazen, de secties waarbij geen platformwerk benodigd is én de power-ups die Rayman op bepaalde plekken zal vinden. Hoewel er niet al teveel bazen zijn in de game, is het (samen met de bonusmissies en de afdwalingen hier en daar) een leuke afwisseling van het standaard platformwerk. De power-ups die te verkrijgen zijn, zoals een helikopterhelm of grijphaken om Rayman rond te laten slingeren, brengen hem naar nieuwe gebieden die doorgaans niet te betreden zijn. Dit tezamen met de humor, de fraaie cutscenes en de gevarieerde omgevingen, maakt Rayman 3 nog steeds een vermakelijke titel.

Hoewel het spelen van de game geen grote moeite zal zijn voor de meeste gamers, is het behalen van high-scores dat wel. Elke wereld is verdeeld in drie tot vijf levels, waarin jouw behaalde score van belang is om een 100%-rating er uit te kunnen slepen. Het zal waarschijnlijk de eerste keer vrij zeldzaam zijn dat dit daadwerkelijk gebeurt. Maar weet je eenmaal de locaties van alle geheime doorgangen en bonussen, en weet je daarnaast de combometer levend te houden door collectibles te verzamelen en vijanden te verslaan, dan is een score van honderd procent geen onmogelijke opgave. Voor een grote groep mensen is het genoeg om maar één keer door alle levels te gaan (en dan nog ben je aardig lang bezig), maar voor spelers die het maximale uit de game willen halen, is dit een flinke uitdaging. Door het behalen van hoge scores zijn er ook een aantal minigames vrij te spelen, wat verder geen rol speelt in het verhaal.

En weer terug naar 2012

Nu is de vraag of Rayman genoeg opgepoetst is om anno 2012 een beetje mee te kunnen met de huidige generatie platformers. Het team dat aan de HD-remake heeft gezeten heeft in ieder geval voor een stabiele framerate gezorgd. Het is ook te zien dat hier en daar bepaalde textures zijn opgepoetst, al is dit bij lang niet alles het geval. Als we inzoomen op omgevingen, zien we op sommige plekken behoorlijk wazige beelden. Ook het logo in het titelscherm en de Game Over-logo stammen nog uit het jaar 2003.

Qua content heeft de HD-versie niets extra te bieden (op wat artwork van Rayman Origins na). Sterker nog, er blijkt zelfs wat content verdwenen te zijn. Zo missen we dit introductiefilmpje en ontbreken er enkele (wellicht niet zo) humoristiche bonusfilmpjes. Erg boeiend is het allemaal niet, maar toch. De vrij te spelen minigames, negen in totaal, zijn (zoals eerder gezegd) aanwezig. De meeste games zijn het spelen wel waard, al is het maar voor een keertje.

De grootste problemen in Hoodlum Havoc zijn helaas ook in de remake aanwezig. De camera stamt van een tijd waarin je alles zelf moest corrigeren en obstakels regelmatig in de weg zaten. Met de besturing is niets aan de hand wanneer je gewoon op pad gaat met Rayman, maar op momenten waarin je een speciale taak moet verrichten kan het voor frustrerende situaties zorgen. Tot slot zijn de complicaties met het geluid gedurende cutscenes en conversaties niet opgelost. Zo zie je weleens iemand zijn mond bewegen, terwijl er bijna geen geluid uitkomt. Gelukkig hebben we daar de ondertiteling nog, iets wat oorspronkelijk in 2003 (als ik me goed kan herinneren) niet tot de opties behoorde.

Conclusie

Bijna tien jaar na Rayman's derde avontuur, heeft Rayman 3 HD me nog steeds weten te vermaken. De game is qua content vrijwel hetzelfde, maar de framerate is nu wel stabiel. De grootste problemen, de camera en het geluid van de stemacteurs, zijn helaas niet opgelost. Voor de remake had het ontwikkelteam dus wel wat meer mogen oppoetsen. Maar mede door het lage prijskaartje (10 euro), is de game een aanrader voor degenen die dit spel hebben gemist en alsnog willen spelen. Ook voor mensen die al ervaring hebben met Rayman 3 en er toentertijd plezier uit konden halen, is het geen probleem om dit avontuur te herbeleven.