Het voordeel aan de Wii is dat je ook Gamecube-games kan spelen. En als liefhebber van de Resident Evil-serie viel mijn oog dan ook op Resident Evil Zero die ik nog nooit had gespeeld. Een echte Must-Have dus, want het is het deel dat zich afspeelt voor de briljante eerste Resident Evil Game. Een ware klassieker dus. Reeds bij de eerste game was ik verliefd op het genre. Survival horror was meteen vernieuwend en zette de successerie door met telkens een uitstekend vervolg waarvan gamers steeds weer konden smullen. Je zou denken dat ze op den duur zouden gaan vervelen maar dat was niet het geval met RE. Gamers bleven massaal uitkijken naar de nieuwste telg. Resident Evil 4 zorgde voor een totaal nieuwe ontwikkeling van het spel. De serie sloeg een andere weg in maar bleef trouw aan de elementen die de reeks zo groot maakten. Het is dan ook geen verrassing dat er nog een deel 5 kwam. Het is wel jammer dat deze niet op de Wii uitkomt. Maar wie weet zorgt Nintendo nog wel voor een verrassing. Want een verrassing was het ook dat Nintendo exclusief nog een extra deel ging uitbrengen, nu uiteraard al een aantal jaar geleden. (in 2003) De game greep terug naar zijn roots en speelde zich af voor het eerste deel. Dus eigenlijk moet je RE Zero zien als de ultieme kennismaking met de game. Als je dat voor ogen houdt, dan wil iedere gamer deze toch absoluut in zijn bezit hebben? Het was dan ook een slimme zet van Nintendo om ervoor te zorgen dat deze enkel op hun console uitkwam (toen de Nintendo Gamecube). Dat heeft er ongetwijfeld voor gezorgd dat de die hard Playstation fanaten ineens toch een Nintendo thuis wilden staan hebben. Voor ik RE Zero opstartte was het een tijd geleden dat ik nog RE gespeeld had. Vanaf de eerste seconde voelde ik me terug op mijn gemak met een glimlach op mijn gezicht bij het zien van die oude zo vertrouwde sfeer. Het verhaal begint in een trein waar er meteen al een hele loods zombies op je afgevuurd worden. En het neerknallen, zoeken en puzzelen kan dus meteen weer beginnen. Je start het verhaal met Rebecca en later kom je Billy tegen (over deze 2 personages vertel ik wat verderop in dit review meer). Ook al is de game al wat ouder, grafisch vind ik dat alles er mooi uitziet met oog voor detail. Als je bijvoorbeeld kijkt naar brandende kaarsen zie je de vlam werkelijk bewegen. Men mag dan wel beweren dat games er altijd maar op vooruit gaan qua graphics, toch kunnen oudere games mij nog bekoren, ook op grafisch vlak. Als je het eerste gedeelte van RE Zero voltooid hebt, verlaat je de trein en kom je via de riolen terecht in een indrukwekkend soort landhuis dat het gevoel en het spelplezier van deel 1 zeker evenaart, want daar speelde het zich ook grotendeels af in een reusachtige “mansion”. En langzaam maar zeker kom je in andere spelgedeelten terecht vanuit het landhuis, zoals de kelders en in buitenomgevingen. Die geven dan weer aanleiding tot nieuwe ruimten waardoor je steeds geprikkeld wordt door nieuwe omgevingen met nieuwe uitdagingen. En wat speciaal is, is dat je steeds verbonden blijft met het begin van de game omdat het kan dat je spullen achtergelaten hebt daar. Je kan maar een beperkt aantal spullen meenemen. Maar de manier waarop de game gerealiseerd is zorgt er voor dat je snel weer ter plaatse bent om deze op te halen. En een extra pluspunt is dat je de game grotendeels met 2 personages speelt en onderling kan je kogels en gevonden voorwerpen uitwisselen. Dat is vernieuwend ten opzichte van andere delen. Dit kan als plezant ervaren worden maar voor sommigen misschien ook ietwat storend. Maar ik vind van niet. Het is in het begin misschien wel wat wennen maar je ziet al snel de voordelen als blijkt dat je hierdoor meer kunt meenemen. Je kan ook instellen of ze met beiden schieten naar vijanden, of dat je alleen de controle hebt over 1 personage. Je kan uiteraard wisselen van personage. Billy is de sterkste en kan zware voorwerpen voortduwen. Rebecca kan dit niet. En Billy is ook sterker in de zin dat Rebecca sneller gewond geraakt. Uiteraard komen er ook momenten dat je gedwongen wordt om maar met 1 personage te spelen. Anders zou het geen echte Resident Evil zijn. Resident Evil Zero laat de oude vertrouwde zombies weer op je los maar ook andere vijanden zoals bv. leech zombies. Daarnaast heb je nog vijanden zoals zombie honden, kraaien, kakkerlakken, hunters (groene reptielen) en zelf apen! Het is een beetje zoeken met welk wapen je welk soort vijand het beste neerknalt. Naast de oude vertrouwde handgun krijg je ook de gelegenheid om gebruik te maken van een shotgun, een hunting gun, een Magnum (veel krachtiger dan de handgun) en molotov cocktails waarmee je best de leech zombies uitschakelt. Doorheen het spel breidt je arsenaal automatisch uit en heb je zeker voldoende verscheidenheid aan wapens, en uiteraard mag een grenade launcher daarbij niet ontbreken. Ook qua eindbazen valt er voldoende te beleven. De moeilijkheidsgraad gaat uiteraard wat hoger naarmate het spel vordert. De eerste eindbazen vallen nogal relatief snel neer maar dan kom je stilaan het echte werk tegen. Resident Evil Zero beschikt over indrukwekkende omgevingen. Zo zul je ook een keer in een kerk terechtkomen waar ook een eindbaas verscholen zit. Een vleermuis komt op je af en die neemt je regelmatig een keer vast en smijt je dan weer op de grond. Vervelend maar deze vleermuis zingt het toch niet heel lang uit… Het zijn de eindbazen die hierna komen die wel wat meer munitie vereisen. De game is over de hele lijn een zeer vermakelijk spel en een Resident Evil die je toch gespeeld moet hebben. Dit is in feite het echte eerste deel. Appreciatie van nostalgie De Wii blaast de oudere RE-titels nieuw leven in waardoor RE Zero ook kan gespeeld worden met de wiimote (en nunchuck). Dat zorgt voor een gevoel van nostalgie bij de liefhebbers van de serie en voor een geweldige kans voor gamers die RE nog nooit gespeeld hebben (of zouden die eigenlijk wel bestaan?) Bij deze dus een review van tegelijkertijd een oude en toch recente game (dankzij re-release op de Wii). En een deel van een reeks die nog geweldig leeft bij de gamers. Hopelijk brengen de ontwikkelaars ons nog meer van dat moois.